Zadania problemowe doradcy restrukturyzacyjnego

Ad 1. Upadła w okresie roku przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości dokonała darowizny nieruchomości na rzecz syna. Wniosek o ogłoszenie upadłości został złożony 28 grudnia 2024 r., umowa darowizny została zawarta 8 marca 2024 r. Zgodnie z art. 127 ust. 1 Prawa upadłościowego, bezskuteczne w stosunku do masy upadłości są czynności prawne dokonane przez upadłego w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli dokonane zostały nieodpłatnie. Czynności określone w art. 127 ust. 1 Prawa upadłościowego są bezskuteczne z mocy prawa, co oznacza, że bezskuteczność następuje z datą ogłoszenia upadłości bez potrzeby podejmowania jakichkolwiek czynności przez syndyka. Na tej podstawie syndyk powinien objąć darowaną nieruchomość masą upadłości. Ad 2. Projekt planu spłaty powinien być sporządzony przez syndyka po upływie terminu zgłaszania wierzytelności i przeprowadzeniu likwidacji majątku upadłego (art. 49114 ust. 1 Prawa upadłościowego). Projekt planu spłaty powinien zawierać elementy wskazane w art. 49115 ust. 1 Prawa upadłościowego, czyli: 1. wymieniać wierzycieli uczestniczących w planie spłaty; 2. uwzględniać podział funduszy masy upadłości pomiędzy wierzycieli uczestniczących w planie spłaty, jeżeli w postępowaniu zgromadzono fundusze masy upadłości; 3. wskazywać, czy upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa; 4. określać, w jakim zakresie i okresie, nie dłuższym niż trzydzieści sześć miesięcy, a w przypadku, gdy upadły doprowadził do swojej niewypłacalności wskutek rażącego niedbalstwa lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie, w okresie nie dłuższym niż osiemdziesiąt cztery miesiące, upadły jest obowiązany spłacać zobowiązania, które w postępowaniu upadłościowym prowadzonym zgodnie z przepisami części pierwszej Prawa upadłościowego zostałyby uznane na liście wierzytelności, oraz jaka część zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości zostanie umorzona po wykonaniu planu spłaty wierzycieli. W projekcie planu spłaty syndyk wskazuje wierzycieli, którzy zgłosili swoje wierzytelności i których wierzytelności, zdaniem syndyka, powinny być uznane i umieszczone na liście wierzytelności.

W niniejszym stanie faktycznym, w projekcie planu spłaty syndyk powinien umieścić następujących wierzycieli: - Alior Bank S.A. z siedzibą w Warszawie z wierzytelnością w łącznej wysokości 10 000 zł, z czego kwota 5 000 zł w kategorii drugiej oraz kwota 5 000 zł w kategorii trzeciej; - Kredyt Inkaso III Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności z siedzibą w Warszawie z wierzytelnością w łącznej kwocie 35 000 zł, z czego kwota 20 000 zł w kategorii drugiej oraz kwota 15 000 zł w kategorii trzeciej; - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Zabrzu z wierzytelnością w łącznej wysokości 22 000 zł, z czego kwota 10 000 zł w kategorii drugiej oraz kwota 12 000 zł w kategorii trzeciej.

Kategorie zaspokajania wierzytelności określone są w art. 342 ustawy – Prawo upadłościowe, który na postawie art. 4912 ust. 1 powołanej ustawy stosuje się odpowiednio. Kategoria druga obejmuje inne należności, jeżeli nie podlegają zaspokojeniu w innych kategoriach, w szczególności podatki i inne daniny publiczne oraz pozostałe należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne (pierwsza kategoria obejmuje należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne przypadające za trzy ostatnie lata przed ogłoszeniem upadłości). Upadła zakończyła prowadzenie działalności gospodarczej w styczniu 2019 roku, zatem należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne pochodzą sprzed tego okresu. Upadłość dłużniczki została ogłoszona 5 marca 2025 r. Kategoria trzecia obejmuje odsetki od należności ujętych w wyższych kategoriach w kolejności, w jakiej podlega zaspokojeniu kapitał. Syndyk w projekcie planu spłaty nie powinien wymieniać wierzytelności HOIST Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności z siedzibą w Warszawie, który nie wykazał przejścia uprawnień poprzednika ING Banku Śląskiego na swoją rzecz.

Upadła osiąga dochody w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę skutkiem czego jakiekolwiek kwoty z tego tytułu nie wchodzą do masy upadłości. W skład masy upadłości wchodziła nieruchomość, która została przez syndyka sprzedana w postępowaniu upadłościowym. Na nieruchomości ustanowiono zabezpieczenia na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Zabrzu w postaci hipoteki do kwoty 130 000 zł. Zgodnie z treścią art. 345 w zw. z art. 49115 ust. 7 Prawa upadłościowego, z ceny uzyskanej z likwidacji nieruchomości należy zaspokoić wierzytelności zabezpieczone hipoteką ustanowioną na tej nieruchomości, które podlegają zaspokojeniu z sumy uzyskanej z likwidacji

obciążonego przedmiotu, pomniejszonej o koszty likwidacji tego przedmiotu oraz inne koszty postępowania upadłościowego w wysokości nieprzekraczającej dziesiątej części sumy uzyskanej z likwidacji, nie więcej jednak niż o taką część kosztów postępowania upadłościowego, która wynika ze stosunku wartości obciążonego przedmiotu do wartości całej masy upadłości. Cena uzyskana ze sprzedaży nieruchomości to 32 000 zł, którą należy pomniejszyć o koszty likwidacji nieruchomości oraz pokryte koszty postępowania z likwidowanego przedmiotu w wysokości 2 000 zł. Zatem kwota przeznaczona do oddzielnego planu podziału wynosi 30 000 zł. Wartość wierzytelności zabezpieczonej hipotecznie wynosi jedynie kwotę 22 000 zł i w całości wyczerpuje zgłoszoną wierzytelność. Należy zatem sporządzić oddzielny plan podziału dla tej wierzytelności.

Po sporządzeniu oddzielnego planu podziału, w masie upadłości pozostała kwota 8 000 zł, która powinna zostać przeznaczona na zaspokojenie wierzycieli według zasady określonej w art. 344 ust. 2 w zw. z art. 49115 ust. 7 Prawa upadłościowego – jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie całości wszystkich należności, należności dalszej kategorii zaspokaja się dopiero po zaspokojeniu całości należności poprzedzającej kategorii, a jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności tej samej kategorii, należności te zaspokaja się stosunkowo do wysokości każdej z nich. W niniejszym stanie faktycznym należy zaspokoić w pierwszej kolejności należności kategorii drugiej. W planie podziału będzie uczestniczyć dwóch wierzycieli: - Alior Bank S.A. z wierzytelnością w kategorii drugiej w wysokości 5 000 zł; - Kredyt Inkaso III Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności z wierzytelnością kategorii drugiej w wysokości 20 000 zł. Wierzyciel Zakład Ubezpieczeń Społecznych został zaspokojony w całości w oddzielnym planie podziału. Aby obliczyć kwotę zaspokojenia poszczególnych wierzycieli w planie podziału, należy zsumować obie wierzytelności kategorii drugiej, a następnie obliczyć, jaki procent w całości wierzytelności kategorii drugiej stanowi wierzytelność danego wierzyciela. Łączna kwota wierzytelności kategorii drugiej wynosi 25 000 zł. Wierzytelność Alior Banku S.A. stanowi 20% całości wierzytelności kategorii drugiej, a zatem Alior Bank S.A. w planie podziału funduszy masy upadłości powinien otrzymać kwotę 1 600 zł (20% z 8 000 zł).

Wierzytelność Kredyt Inkaso stanowi 80% całości wierzytelności kategorii drugiej, a zatem otrzyma on kwotę 6 400 zł (80% z 8 000 zł).

Upadła ma spłacać kwotę po 500 zł miesięcznie przez 48 miesięcy. Należy ustalić wysokość wierzytelności kategorii drugiej pozostałej do spłaty, po wypłaceniu kwot z tej kategorii ujętych w planie podziału. Łączna, pozostała do spłaty kwota wierzytelności kategorii drugiej wynosi 17 000 zł (25.000 zł - 8.000 zł). Alior Bank otrzyma zatem kwotę 100 zł miesięcznie przez okres 34 miesięcy. Kredyt Inkaso III otrzyma kwotę 400 zł miesięcznie przez okres 34 miesięcy. W 34 racie zostaną zaspokojone w całości wierzytelności kategorii drugiej. Łączna kwota wierzytelności kategorii trzeciej wynosi 20 000 zł, a udział wierzyciela Alior Banku (wierzytelność w kwocie 5 000 zł) w łącznej kwocie wierzytelności tej kategorii wynosi 25%, a wierzyciela Kredyt Inkaso III (wierzytelność w kwocie 15 000 zł) 75%. Od 35 raty do 48 Alior Bank otrzyma kwotę 125 zł miesięcznie. Kredyt Inkaso III otrzyma 375 zł miesięcznie. Wierzytelności kategorii trzeciej zostaną zaspokojone łącznie w kwocie 7 000 zł, co stanowi 35% z 20 000 zł.

Ad 1. Nadzorca sądowy nie miał obowiązku sporządzenia testu zaspokojenia. Zgodnie z art. 10a ust. 4 Prawa restukturyzacyjnego, testu zaspokojenia nie sporządza się w postępowaniu restrukturyzacyjnym prowadzonym wobec dłużnika, który jest mikroprzedsiębiorcą. Nadto zgodnie z art. 10 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego, plan restrukturyzacyjny zawiera, między innymi, opis przedsiębiorstwa dłużnika, który z kolei zawiera informację, czy w dniu złożenia wniosku restrukturyzacyjnego dłużnik był mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą. Definicja legalna mikroprzedsiębiorcy zawarta jest w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców. Zgodnie art. 7 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, za mikroprzedsiębiorcę uznaje się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki: a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro. Nadto w art. 2 ust. 2 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ram restrukturyzacji zapobiegawczej, umorzenia długów i zakazów prowadzenia działalności oraz w sprawie środków zwiększających skuteczność postępowań dotyczących restrukturyzacji, niewypłacalności i umorzenia długów, a także zmieniającej dyrektywę (UE) 2017/1132 (dyrektywa o restrukturyzacji i upadłości), wskazuje się, że do celów niniejszej dyrektywy następujące pojęcia należy rozumieć zgodnie z definicją zawartą w prawie krajowym: a) niewypłacalność; b) prawdopodobieństwo niewypłacalności; c) mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa (zwane dalej "MŚP"). W oparciu o stan faktyczny wskazać należy, że dłużnik w omawianym okresie nie zatrudniał więcej niż 10 pracowników i jego obrót nie przekraczał w ostatnich dwóch latach 900 000 zł.

Ad 2. a) Wierzyciel Jan Kawa posiada względem dłużnika wierzytelność solidarną w kwocie 17 000 zł wraz z Anną Kawą, zatem winni oni głosować łącznie, przez wspólnego pełnomocnika, (którym może być jeden z wierzycieli solidarnych; zadanie wyraźnie wskazuje na istnienie solidarności wierzycieli, nie jest przedmiotem rozważań, na jakiej podstawie solidarność wierzycieli powstała). W przypadku niedokonania wyboru pełnomocnika za wierzycieli solidarnych głosuje zarządca. Zgodnie z art. 108 Prawa restrukturyzacyjnego, wierzyciele, którzy mają wierzytelność solidarną lub niepodzielną, głosują przez wspólnego pełnomocnika. Pełnomocnikiem może być również jeden z wierzycieli. Jeżeli wierzyciele ci nie dokonają wyboru pełnomocnika, w ich imieniu głosuje zarządca ustanowiony według przepisów Kodeksu cywilnego o zarządzie związanym ze współwłasnością. Niedokonanie przez wierzycieli, o których mowa w art. 108 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego, wyboru pełnomocnika lub nieustanowienie zarządcy nie stanowi przeszkody do wyznaczenia terminu i odbycia zgromadzenia wierzycieli. W zawiadomieniu o terminie zgromadzenia wierzycieli zwoływanym w celu głosowania nad układem (art. 105 Prawa restrukturyzacyjnego) należy pouczyć wierzycieli o treści art. 108 Prawa restrukturyzacyjnego. W przedstawionym stanie faktycznym Jan Kawa, jako wierzyciel solidarny, nie był uprawniony do oddania głosu samodzielnie. b) Zygmunt Zajączkowski nie ma prawa głosu na zgromadzeniu wierzycieli, ponieważ nabył wierzytelności w drodze przelewu (data umowy cesji 12 października 2025 r.) od Janusza Machonia po otwarciu postępowania restukturyzacyjnego (data otwarcia postępowania 5 września 2025 r.). Zgodnie zaś z treścią art. 109 Prawa restrukturyzacyjnego, wierzyciel nie ma prawa głosu na podstawie wierzytelności, którą nabył w drodze przelewu lub indosu po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego. Nabycie wierzytelności przez Zygmunta Zajączkowskiego jest w pełni skuteczne, nawet jeżeli nastąpiło po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego dłużnika. Jako nabywca wierzytelności jest wierzycielem dłużnika i uczestnikiem postępowania restrukturyzacyjnego. Jest tylko ograniczony w prawie do głosowania. W przypadku zawarcia i zatwierdzenia układ będzie obejmował również wierzyciela, który nabył wierzytelność w drodze przelewu po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego. Oprócz braku prawa głosu na zgromadzeniu wierzycieli, suma wierzytelności uprawniającej do głosowania nad układem w spisie wierzytelności będzie równa zero, zaś suma wierzytelności będzie wynosić 23 600 zł, co oznacza również,

że wierzytelność ta nie będzie liczyła się przy ustalaniu sumy wierzytelności przysługującej głosującym wierzycielom w oparciu o art. 119 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego. c) Wierzyciel Przedsiębiorstwo Remontowe SFINKS S.A. w G. W sytuacji, w której wierzyciel uzyska w postępowaniu pozarestrukturyzacyjnym korzystne dla niego orzeczenie, wówczas, chcąc umieszczenia wierzytelności w treści spisu wierzytelności, winien przedłożyć je sędziemu-komisarzowi, bowiem ten dokonuje w tym trybie zmiany spisu wierzytelności tylko i wyłącznie stosownie do przedłożonych mu prawomocnych orzeczeń, w oparciu o art. 101 ust. 2 Prawa restrukturyzacyjnego. Na zgromadzeniu wierzycieli sędzia-komisarz może zmienić spis wierzytelności poprzez dodatkowe umieszczenie wierzytelności tego wierzyciela w spisie. Wysokość wierzytelności wynika z treści prawomocnego orzeczenia sądu okazanego na zgromadzeniu. W przypadku, gdy sędzia-komisarz nie zmienił spisu wierzytelności na podstawie art. 101 ust. 2 Prawa restrukturyzacyjnego, to zgodnie z treścią art. 107 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego na zgromadzeniu wierzycieli prawo głosu mają wierzyciele, których wierzytelności zostały umieszczone w zatwierdzonym spisie wierzytelności oraz wierzyciele, którzy stawią się na zgromadzeniu wierzycieli i przedłożą sędziemu-komisarzowi tytuł egzekucyjny stwierdzający ich wierzytelność. Wierzytelność Przedsiębiorstwa Remontowego SFINKS S.A. w G. będzie liczyła się przy ustalaniu sumy wierzytelności przysługującej głosującym wierzycielom w oparciu o art. 119 ust. 1 w zw. z art. 107 ust. 2 Prawa restrukturyzacyjnego.

Ad 3. Zgodnie z treścią art. 105 ust. 5 Prawa restrukturyzacyjnego, zawiadomień wierzycieli o terminie zgromadzenia wierzycieli dokonuje nadzorca sądowy albo zarządca za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 366 ze zm.) albo za pośrednictwem komornika sądowego w sposób określony w ustawie z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1458). Jeżeli wierzyciel w postępowaniu wniósł pismo za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, to zawiadomienia o terminie zgromadzenia wierzycieli dokonuje się za pośrednictwem tego systemu. Przepis art. 1311 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się. Jak wynika ze stanu faktycznego, nadzorca sądowy skierował zawiadomienie o terminie zgromadzenia wierzycieli do Anny Powroży na adres zamieszkania za pośrednictwem Poczty Polskiej.

Poza tym zgromadzenie wierzycieli zwołuje się przez obwieszczenie - art. 105 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego. Zgodnie z normą art. 113 ust. 1, 3 i 4 Prawa restrukturyzacyjnego, na zgromadzeniu wierzycieli można zawrzeć układ, jeżeli w zgromadzeniu uczestniczy co najmniej jedna piąta wierzycieli uprawnionych do głosowania nad układem. Brak dowodu doręczenia zawiadomienia o zgromadzeniu wierzycieli wierzycielom, których liczba nie jest większa niż połowa wierzycieli uprawnionych do głosowania, a kwota ich wierzytelności nie przekracza jednej trzeciej sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem, nie stoi na przeszkodzie odbyciu zgromadzenia wierzycieli i głosowaniu nad układem. Jeżeli po przeprowadzeniu głosowania okaże się, że głosy wierzycieli, o których mowa w ust. 3 powyższego przepisu, mogłyby wpłynąć na wynik głosowania, sędzia-komisarz zarządza przerwę w zgromadzeniu wierzycieli w celu prawidłowego doręczenia zawiadomienia, chyba że stwierdzi na podstawie dowodu z dokumentu, że wierzyciele wiedzieli o zgromadzeniu. W oparciu o stan faktyczny należy przyjąć, iż suma wierzytelności Anny Powroży nie przekracza jednej trzeciej sumy wierzytelności uprawnionych do głosowania nad układem, wynosi ona bowiem 12 000 zł. Jedna trzecia ogólnej sumy wierzytelności uprawnionych do głosowania nad układem wynosi 105 666 zł. Uprawnionych do głosowania nad układem było 7 wierzycieli. Brak dowodu doręczenia zawiadomienia Annie Powroży nie był przeszkodą do odbycia zgromadzenia wierzycieli i głosowania nad układem.

Ad 4. Na zgromadzeniu wierzycieli zaistniały przesłanki do stwierdzenia przyjęcia układu przez sędziego-komisarza. Zgodnie z treścią art. 119 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego, uchwała zgromadzenia wierzycieli o przyjęciu układu zapada, jeżeli wypowie się za nią większość głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny głos, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom. Jak wynika z treści zadania problemowego, głosowane propozycje układowe dla wszystkich wierzycieli były jednakowe, nie dokonano podziału wierzycieli na grupy obejmujące poszczególne kategorie interesów, zatem nie miały zastosowania regulacje określone

w dalszych ustępach art. 119 Prawa restrukturyzacyjnego (dotyczy zapisów ustępu 2, 3, 4 i 5 tego artykułu). W związku z faktem, że wśród wierzycieli dłużnika SAFARI spółka z o.o. nie było wierzycieli, którym przysługują wierzytelności ze stosunku pracy i którzy wyrazili zgodę na objęcie ich układem, którym przysługują wierzytelności z tytułu umów o dostarczenie produktów z własnego gospodarstwa rolnego, czy których wierzytelności są zabezpieczone na składnikach majątku dłużnika hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską, a także przez przeniesienie na wierzyciela własności rzeczy, wierzytelności lub innego prawa w części znajdującej pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia - nie było obowiązku przedstawienia i głosowania nad propozycjami układowymi przewidującymi podział na grupy obejmujące poszczególne kategorie interesów.

Analizując wymagane większości bez podziału wierzycieli na grupy obejmujące kategorie interesów układ uzyskał wymagane większości: Suma wierzytelności wierzycieli głosujących na zgromadzeniu wierzycieli to 288 000 zł: 1. Poczta Polska S.A. z sumą wierzytelności 35 000 zł, głos ważny, za układem; 2. Bank Millenium S.A. z sumą wierzytelności 42 000 zł, głos ważny, przeciw układowi; 3. Bank Handlowy S.A. z sumą wierzytelności 57 000 zł, głos ważny, za układem; 4. PHU Maluch spółka z o.o. z sumą wierzytelności 62 000 zł, głos ważny, za układem; 5. Przedsiębiorstwo Remontowe SFINKS S.A. w G. z sumą wierzytelności 92 000 zł, głos ważny, za układem. Suma wierzytelności głosujących za układem 246 000 zł – 4 wierzycieli. Suma wierzytelności głosujących przeciwko układowi 42 000 zł – 1 wierzyciel. Na postawie art. 119 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego układ został przyjęty.

Ad. 1. Syndyk powinien umieścić na liście wierzytelności:

Grzegorza Z. z wierzytelnością w kwocie 10 000 zł, w kategorii pierwszej, z tytułu wynagrodzenia ze stosunku pracy, brak zabezpieczenia, z uzasadnieniem uznania jej jako wynikającej z dokumentacji pracowniczej upadłego i uznanej przez upadłego – art. 342 ust. 1 pkt 1 pr. upadł. (uznanie zgodnie ze zgłoszeniem wierzytelności).

ZUS w Warszawie Oddział w K. z wierzytelnością w łącznej kwocie 350 000 zł z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne pracowników zatrudnianych przez upadłego, w tym:

- 300 000 zł w kategorii pierwszej, jako składki przypadające za trzy ostatnie lata przed ogłoszeniem upadłości, tj. za okres od stycznia 2022 r. do września 2023 r. (art. 342 ust. 1 pkt 1 pr. upadł.), zabezpieczone hipoteką przymusową na nieruchomości objętej księgą wieczystą KR1K/00052522/0 – hipoteka na drugim miejscu (uznanie zabezpieczenia z urzędu);

- 50 000 zł w kategorii drugiej – składki za okres od stycznia 2020 r. do października 2021 r., jako składki przypadające za okres ponad trzech lat przed ogłoszeniem upadłości, brak zabezpieczenia (art. 342 ust. 1 pkt 2 pr. upadł.);

Syndyk powinien uzasadnić uznanie ich tym, że wierzytelność z tytułu składek wynika z prawomocnej decyzji administracyjnej, znajduje potwierdzenie w dokumentach upadłego dotyczących zatrudnianych pracowników (deklaracje ZUS, decyzja ZUS z 15 grudnia 2023 r. będąca podstawą wpisu hipoteki przymusowej w księdze wieczystej) i nie jest kwestionowana przez upadłego. Zabezpieczenie hipoteką na kwotę 300 000 zł co do składek podlegających uznaniu w kategorii pierwszej ujawnione jest w księdze wieczystej nr KR1K/00052522/0 prowadzonej dla nieruchomości objętej masą upadłości - uznanie zgodnie ze zgłoszeniem wierzytelności.

Skarb Państwa – Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. z wierzytelnością w kwocie 200 000 zł z tytułu podatku dochodowego, w kategorii drugiej, brak zabezpieczenia, z uzasadnieniem uznania jej tym, że wierzytelność znajduje potwierdzenie w dokumentach upadłego i nie jest kwestionowana przez upadłego, zgodnie ze zgłoszeniem wierzytelności (art. 342 ust. 1 pkt 2 pr. upadł.), z urzędu Bank Dobry S.A. z wierzytelnością w kwocie 200 000 zł w kategorii drugiej (art. 342 ust. 1 pkt 2 pr. upadł.) z tytułu umowy kredytu z 17 września 2013 r. nr 1500/E, zabezpieczona hipoteką umowną na pierwszym miejscu w księdze wieczystej nr KR1K/00052522/0, z uzasadnieniem, że wysokość wierzytelności wynika ze skierowanego do upadłego wypowiedzenia umowy kredytu i nie jest kwestionowana przez upadłego, a istnienie zabezpieczenia potwierdza wpis w księdze wieczystej (art. 236 ust. 2 i art. 342 ust. 1 pkt 2 pr. upadł.).

Zgodnie z art. 236 ust. 1 pr. upadł., wierzyciel osobisty upadłego, który chce uczestniczyć w postępowaniu upadłościowym, jeżeli niezbędne jest ustalenie jego wierzytelności, powinien w terminie oznaczonym w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości zgłosić syndykowi swoją wierzytelność za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe. Takiego zgłoszenia wierzytelności dokonali:

- Grzegorz Z.;

- ZUS w Warszawie Oddział w K.;

- Skarb Państwa – Naczelnik Urzędu Skarbowego w K.

Na podstawie art. 236 ust. 2 pr. upadł., uprawnienie do zgłoszenia wierzytelności przysługuje wierzycielowi ponadto, gdy jego wierzytelność była zabezpieczona hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym, hipoteką morską lub przez inny wpis w księdze wieczystej lub w rejestrze okrętowym. Jeżeli wierzyciel nie zgłosi tych wierzytelności, będą one umieszczone na liście wierzytelności z urzędu.

Bank Dobry S.A. nie zgłosił swojej wierzytelności, ale ponieważ była ona zabezpieczona hipoteką, to syndyk powinien ją umieścić z urzędu na liście wierzytelności. Na dzień 15 marca 2025 r. syndyk dysponował dokumentami od upadłego (wypowiedzenie umowy kredytu) oraz jego oświadczeniem, wskazującymi na wysokość niezaspokojonej wierzytelności Banku, co pozwala syndykowi na ustalenie, że wierzytelność ta podlega uznaniu na liście wierzytelności jak wyżej w pkt 4.

Zgodnie z art. 243 ust. 1 pr. upadł., syndyk sprawdza, czy zgłoszona wierzytelność znajduje potwierdzenie w księgach rachunkowych lub innych dokumentach upadłego albo we wpisach w księdze wieczystej lub rejestrach, oraz wzywa upadłego do złożenia w zakreślonym terminie oświadczenia, czy wierzytelność uznaje. Wierzytelności Grzegorza Z., ZUS i Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. również miały potwierdzenie w dokumentach, jakimi dysponował syndyk i były uznane przez upadłego. Zabezpieczenie hipoteczne wierzytelności ZUS w kwocie 300 000 zł, pomimo jego niezgłoszenia, również podlegało uznaniu z urzędu na podstawie art. 236 ust. 2 pr. upadł.

Ad. 2 Syndyk powinien sporządzić:

- najpierw oddzielny plan podziału sumy pochodzącej ze zbycia nieruchomości upadłego (art. 348 ust. 1 pr. upadł.);

- a następnie ostateczny plan podziału (art. 338 pr. upadł. i art. 347 ust. 1 pr. upadł.).

Zgodnie z art. 347 ust. 1. pr. upadł., syndyk sporządza i składa sędziemu-komisarzowi plan podziału funduszów masy upadłości, w którym:

1) określa sumę podlegającą podziałowi;

2) wymienia wierzytelności i prawa osób uczestniczących w podziale;

3) określa sumę, jaka każdemu z uczestników przypada z podziału;

4) wskazuje, które sumy mają być wypłacone, a które i z jakich przyczyn mają być pozostawione w depozycie sądowym lub pozostawione w masie upadłości na zaspokojenie wierzytelności objętych nierozpoznanymi sprzeciwami;

5) określa, czy plan podziału jest częściowy czy ostateczny.

Na podstawie art. 348 ust. 1. pr. upadł., w sprawach, w których wierzycielom przysługują prawa na zbytych rzeczach lub prawach, o których mowa w art. 345 i 346 pr. upadł., syndyk sporządza oddzielny plan podziału sum uzyskanych ze sprzedanych rzeczy lub praw. Do tego planu stosuje się odpowiednio przepis art. 347 pr. upadł. Z kolei art. 348 ust. 2 pr. upadł. stanowi, że w planie podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości syndyk wymienia dodatkowo prawa oraz prawa i roszczenia osobiste, które wskutek sprzedaży nieruchomości wygasły.

Jeżeli w postępowaniu upadłościowym zaspokojeniu podlegają wierzytelności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym i hipoteką morską, podziału ostatecznego funduszów masy upadłości dokonuje się po podziale sumy uzyskanej ze zbycia przedmiotu obciążonego (art. 338 pr. upadł.).

Stosownie do art. 336 ust. 1 i art. 345 ust. 1 i 2 pr. upadł., sumy uzyskane z likwidacji nieruchomości obciążonej hipoteką przeznacza się na zaspokojenie wierzycieli hipotecznych, a kwoty pozostałe po zaspokojeniu tej wierzytelności wchodzą do funduszów masy upadłości.

Ze sprzedaży nieruchomości obciążonej hipotekami syndyk uzyskał kwotę 710 000 zł. Z tej kwoty upadłemu należna będzie kwota 60 000 zł, przyznana postanowieniem sędziego-komisarza na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, jako podlegająca wypłacie z sumy uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości, w której zamieszkiwał upadły (zgodnie art. 342a ust. 1 pr. upadł.). Dlatego suma przeznaczona do oddzielnego planu podziału wynosi 650 000 zł (710 000 zł – 60 000 zł = 650 000 zł).

W oddzielnym planie podziału uczestniczą wierzyciele hipoteczni z łączną sumą zaspokojenia 500 000 zł:

Bank Dobry S.A. z wierzytelnością w kwocie 200 000 zł na pierwszym miejscu hipoteka, ZUS w Warszawie Oddział w K. z wierzytelnością z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne pracowników za okres od stycznia 2022 r. do września 2023 r. w kwocie 300 000 zł na drugim miejscu hipoteka.

Po zaspokojeniu wierzytelności wierzycieli uczestniczących w oddzielnym planie podziału z sumy uzyskanej z likwidacji nieruchomości zabezpieczonej hipoteką, do funduszów masy upadłości przeznaczonych na ostateczny plan podziału wejdzie kwota 150 000 zł (650 000 zł – 200 000 zł – 300 000 zł = 150 000 zł).

Kwota ta powinna zostać przeznaczona w ostatecznym planie podziału na spłatę wierzycieli umieszczonych na liście wierzytelności, w kolejności według kategorii zaspokojenia przewidzianych w przepisie art. 342 ust. 1 pr. upadł.

W ostatecznym planie podziału w podziale kwoty 150 000 zł uczestniczyć będą następujące wierzytelności:

Grzegorza Z. – w kwocie 10 000 zł w pierwszej kategorii zaspokojenia;

ZUS – w kwocie 50 000 zł z tytułu składek za okres od stycznia 2020 r. do października 2021 r. w drugiej kategorii zaspokojenia (350 000 zł to uznana wierzytelność ZUS na liście wierzytelności minus 300 000 zł dokonanej wypłaty w oddzielnym planie podziału, co daje pozostałą do zaspokojenia kwotę 50 000 zł);

Skarbu Państwa – Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. – w kwocie 200 000 zł w drugiej kategorii zaspokojenia.

Suma pozostałych do zaspokojenia wierzytelności w poszczególnych kategoriach wynosi 260 000 zł, w tym:

- w kategorii pierwszej 10 000 zł (Grzegorz Z.);

- w kategorii drugiej 250 000 zł (ZUS - 50 000 zł i Skarb Państwa – Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. - 200 000 zł), a kwota przeznaczona do ostatecznego planu podziału wynosi 150 000 zł.

Stosownie do art. 344 ust. 2 pr. upadł., jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności, należności dalszej kategorii zaspokaja się dopiero po zaspokojeniu w całości należności poprzedzającej kategorii, a jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności tej samej kategorii, należności te zaspokaja się stosunkowo do wysokości każdej z nich. Wymaga to ustalenia stosunku, w jakim pozostaje wierzytelność każdego z wierzycieli danej kategorii uczestniczących w planie podziału do sumy ich wierzytelności, z wyłączeniem wierzytelności zaspokojonej w ramach oddzielnego planu podziału sumy uzyskanej z likwidacji przedmiotu obciążonego hipoteką.

W ostatecznym planie podziału jako jedyny wierzyciel z wierzytelnością w kategorii pierwszej jest Grzegorz Z., który otrzyma 10 000 zł. Wierzytelność ZUS w części uznanej w kategorii pierwszej tj. 300 000 zł została już zaspokojona w oddzielnym planie podziału.

Po zaspokojeniu w ostatecznym planie podziału w 100% pierwszej kategorii (Grzegorza Z.), do dalszego podziału pozostanie kwota 140 000 zł (150 000 zł - 10 000 zł). Suma ta nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich wierzycieli uznanych w kategorii drugiej, dlatego podlegają one stosunkowemu zaspokojeniu.

Stosując zasadę proporcjonalności, w ostatecznym planie podziału wierzycielom uznanym w drugiej kategorii powinny przypaść następujące sumy:

ZUS – 28 000 zł (50 000 / 250 000 = 20% 20% x 140 000 zł = 28 000 zł);

Skarbowi Państwa – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w K. – 112 000 zł (200 000 / 250 000 = 80% 80% x 140 000 zł = 112 000 zł).

Ad 1. Obowiązki upadłego: 1. wskazanie i wydanie majątku wchodzącego do masy upadłości, jeżeli takowy upadły posiada; 2. powiadomienie syndyka o podjętym zatrudnieniu i miejscu zamieszkania z podaniem danych pracodawcy, przedstawieniem dokumentów (umowy o pracę, umowy zlecenia bądź innej) z których wynikają zasady zatrudnienia oraz wysokość uposażenia; 3. przedstawienie na żądanie syndyka dokumentów: - związanych z zobowiązaniami bądź należnościami upadłego, - obrazujących majątek upadłego i czynności prawne rozporządzające majątkiem upadłego; - związanych z panującym ustrojem małżeńskim majątkowym upadłego; - dotyczących spadkobrania i rozliczenia masy spadkowej;

Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 w zw. z art. 4912 ust. 1 Prawa upadłościowego, upadły jest obowiązany wskazać i wydać syndykowi cały swój majątek, a także wydać dokumenty dotyczące jego działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe, inne ewidencje prowadzone dla celów podatkowych i korespondencję. Wykonanie tego obowiązku upadły potwierdza w formie oświadczenia na piśmie, które składa sędziemu-komisarzowi. Upadły nadto jest obowiązany udzielać sędziemu-komisarzowi i syndykowi wszelkich potrzebnych wyjaśnień dotyczących swojego majątku. Z kolei zgodnie z treścią art. 61 i 62 w zw. z art. 4912 ust. 1 Prawa upadłościowego, z dniem ogłoszenia upadłości majątek upadłego staje się masą upadłości, która służy zaspokojeniu wierzycieli upadłego. W skład masy upadłości wchodzi majątek należący do upadłego w dniu ogłoszenia upadłości oraz nabyty przez upadłego w toku postępowania upadłościowego, z wyjątkami określonymi w art. 63-67a. Obowiązki syndyka: 1. Ustalenie składu masy upadłości. Zbadanie, czy zgodnie z treścią wniosku o ogłoszenie upadłości upadły nie ma majątku.

Zgodnie z treścią art. 57 Prawa upadłościowego, ustalenie składu masy upadłości na dzień ogłoszenia upadłości następuje przez sporządzenie w systemie teleinformatycznym obsługującym postępowanie sądowe, według wzorca udostępnionego w tym systemie spisu objętych przez syndyka ruchomości, nieruchomości, środków pieniężnych oraz przysługujących upadłemu praw majątkowych, a także przez sporządzenie spisu należności. Jeżeli syndyk na podstawie ksiąg upadłego oraz dokumentów bezspornych ustali, że w skład masy upadłości wchodzą ruchomości, nieruchomości oraz środki pieniężne, których syndyk nie objął, sporządza ich spis, wskazując, których składników masy nie objął na skutek czynności bezskutecznych. Syndyk sporządza spisy, o których mowa w ust. 1 i 1a, na bieżąco, w miarę ustalania składu masy upadłości i obejmowania składników majątku wchodzących w skład masy upadłości. Po zakończeniu ustalania składu masy upadłości syndyk składa spis inwentarza, który obejmuje raporty ze sporządzonych według stanu na dzień ogłoszenia upadłości spisów objętych przez syndyka ruchomości, nieruchomości, środków pieniężnych oraz przysługujących upadłemu praw majątkowych, ruchomości, nieruchomości oraz środków pieniężnych, których syndyk nie objął, a także należności. 2. Zawiadomienie małżonka upadłego Zgodnie z art. 4916a ust. 2 Prawa upadłościowego, w zawiadomieniu skierowanym do małżonka dłużnika syndyk poucza go o treści art. 124-126, art. 49114 ust. 5, 6 i 8, art. 49114a i art. 49116 Prawa upadłościowego. Zbadanie zapisów umowy małżeńskiej majątkowej i zbadanie ewentualnej bezskuteczności ustanowienia rozdzielności majątkowej względem masy upadłości – art. 125 Prawa upadłościowego. 3. Zwrócenie się do urzędu skarbowego i komornika Zgodnie z art. 4918 ust. 1 Prawa upadłościowego, po ogłoszeniu upadłości syndyk zwraca się do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla upadłego z wnioskiem o udzielenie informacji dotyczących upadłego, mających wpływ na ocenę jego sytuacji majątkowej, w szczególności dotyczących okoliczności powodujących powstanie po stronie upadłego obowiązku podatkowego w okresie pięciu lat przed dniem zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, oraz zasięga informacji w Krajowym Rejestrze Sądowym, czy upadły jest wspólnikiem spółek handlowych, jak również czy w okresie dziesięciu lat przed dniem zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości sprawował funkcję członka organu spółek handlowych i czy w stosunku do tych spółek ogłoszono upadłość.

Syndyk informuje sędziego-komisarza o niezgodności informacji uzyskanych w sposób, o którym mowa w ust. 1, z danymi podanymi przez upadłego we wniosku o ogłoszenie upadłości (art. 4918 ust. 2 Prawa upadłościowego). Zgodnie z art. 178 ust. 2 Prawa upadłościowego, syndyk składa wniosek o poszukiwanie majątku upadłego przez komornika z ograniczeniem do poszukiwania w bazach danych, do których komornik ma dostęp. Przepisów art. 801 i art. 8011 Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje się. 4. Zebranie informacji niezbędnych do ustalenia moralności płatniczej dłużnika jako przesłanki do ustalenia planu spłaty albo odmowy ustalenia planu spłaty albo umorzenia zobowiązań upadłego bez planu spłaty. Po upływie terminu do zgłaszania wierzytelności i przeprowadzeniu likwidacji majątku wchodzącego w skład masy upadłości syndyk składa sądowi projekt planu spłaty wierzycieli z uzasadnieniem albo informację, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 49114a ust. 1 lub art. 49116 ust. 1 lub 2a Prawa upadłościowego. Art. 49114a Prawa upadłościowego – syndyk bada, czy upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień w sposób celowy, w szczególności przez trwonienie części składowych majątku oraz celowe nieregulowanie wymagalnych zobowiązań; Art. 49115 Prawa upadłościowego – syndyk bada, czy upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.

Ad 2. Wniosek do sądu o umorzenie postępowania upadłościowego. W sytuacji, gdy syndyk nie dysponuje danymi niezbędnymi do wykonania nałożonych na niego przez ustawodawcę obowiązków, takich jak ustalenie spisu inwentarza, należności upadłego, ustalenie przyczyn niewypłacalności upadłego, czy uzyskanie innych informacji dotyczących upadłego, mających wpływ na ocenę jego sytuacji majątkowej zwraca się o niezbędne dokumenty do upadłego. W przypadku, gdy upadły nie współpracuje z syndykiem, nie udziela wyjaśnień i nie przedstawia niezbędnych dokumentów, syndyk winien złożyć wniosek do sądu upadłościowego o umorzenie postępowania upadłościowego w oparciu o art. 49110 ust. 2 Prawa upadłościowego.

Zgodnie z treścią art. 49110 ust. 2 Prawa upadłościowego, jeżeli upadły nie wykaże albo nie wyda syndykowi całego majątku, niezbędnych dokumentów lub w inny sposób nie wykonuje ciążących na nim obowiązków sąd z urzędu lub na wniosek syndyka umarza postępowanie, chyba, że uchybienie przez upadłego ciążącym na nim obowiązkom nie jest istotne lub przeprowadzanie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi. W uzasadnieniu wniosku oprócz okoliczności wskazanych powyżej - syndyk winien również wykazać, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności związane z pokrzywdzeniem wierzycieli, bowiem upadły nie posiada majątku – z powołaniem się na art. 49110 ust. 3 Prawa upadłościowego. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ustalono żadnych składników masy upadłości. Informacje o zbyciu nieruchomości oraz dokonaniu działu spadku i otrzymaniu środków od brata upadłego nie są obligatoryjnym elementem wniosku o ogłoszenie upadłości, którego treść określona jest w art. 4912 ust. 4 Prawa upadłościowego. Zatem nie można umorzyć postępowania z powołaniem się na art. 49110 ust. 2a Prawa upadłościowego. Jak wynika z treści kazusu, upadły stał się niewypłacalny od września 2018 r., zatem zbycie nieruchomości (15 marca 2019 r.), czy nabycie spadku i jego dział (które mogło nastąpić po dacie niewypłacalności) ma znaczenie do ustalenia, czy czynności te były dokonane z pokrzywdzeniem wierzycieli, oraz czy i na co wydał otrzymane środki pieniężne. Brak współpracy upadłego z syndykiem czyni te okoliczności niemożliwymi do zbadania. Syndyk nie jest w stanie ustalić przesłanek do ewentualnego wniosku o odmowę ustalenia planu spłaty. Nie posiada bowiem informacji, czy upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień w sposób celowy, w szczególności przez trwonienie części składowych majątku oraz celowe nieregulowanie wymagalnych zobowiązań (art. 49114a ust. 1 Prawa upadłościowego). Jak również nie jest w stanie uzasadnić projektu planu spłaty wierzycieli, wypowiedzieć się w przedmiocie ustalenia czy upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa (realizując wymóg co treści projektu planu spłaty z art. 49114 ust. 1 Prawa upadłościowego). Ponadto w sprawie mamy do czynienia z zaistnieniem przesłanki umorzenia postępowania z uwagi na fakt, iż uchybienie przez upadłego ciążącym na nim obowiązkom było istotne, dotyczyło bowiem niemożności wykonania przez syndyka jego podstawowych obowiązków – ustalenie i objęcie majątku upadłego oraz przyczyn niewypłacalności.

Upadły jest osobą w wieku produkcyjnym, nie choruje, nie ma na utrzymaniu osób małoletnich, brak jest informacji, by upadły posiadał przeciwskazania do podjęcia pracy zarobkowej oraz nie ujawnił uzyskiwanych dochodów i ich źródła. Zatem nie zachodzą przesłanki oddalenia wniosku, jakimi są względy słuszności lub względy humanitarne.

na egzamin dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego wyznaczony na dzień 23 września 2024 r.

Ad 1. Podstawa prawna dokonania obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego wskazana jest w art. 226a prawa restrukturyzacyjnego. Dokonanie obwieszczenia jest niedopuszczalne, jeżeli w ciągu ostatnich dziesięciu lat dłużnik prowadził postępowanie o zatwierdzenie układu, w którym dokonano obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego, albo w ciągu ostatnich dziesięciu lat umorzono postępowanie restrukturyzacyjne prowadzone wobec dłużnika. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego nastąpiło za zgodą rady wierzycieli. W wymienionym stanie faktycznym dokonanie obwieszczenia ustalenia dnia układowego było niedopuszczalne. Dłużnik już bowiem w 2023 r. prowadził postępowanie o zatwierdzenie układu, w którym dokonano obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego. Nadzorca powinien odmówić dokonania obwieszczenia uzasadniając, że dłużnik w 2023 r. prowadził postępowanie o zatwierdzenie układu, w którym dokonano obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego (art. 226b ust. 1 i 2 prawa restrukturyzacyjnego), co wyklucza obecnie możliwość kolejnego obwieszczenia. Odmowa dokonania obwieszczenia nadzorcy układu powinna zawierać pouczenie dla dłużnika o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu restrukturyzacyjnego.

Znaczenie, jakie ma dla dłużnika ustalenie dnia układowego. Na podstawie art. 226e prawa restrukturyzacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 256 i art. 312 prawa restrukturyzacyjnego, co oznacza: - niedopuszczalność wypowiedzenia dłużnikowi umów najmu i dzierżawy lokalu oraz innych umów mających znaczenie dla prowadzenia przedsiębiorstwa dłużnika. Spis tych umów sporządza nadzorca; - niedopuszczalność skierowania egzekucji lub wykonania zabezpieczenia lub zarządzenia zabezpieczenia po obwieszczeniu ustalenia dnia układowego; - zawieszenie postępowań egzekucyjnych wszczętych przed dniem obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego;

- uchylenie zajęć dokonanych przed obwieszczeniem w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, jeżeli jest to niezbędne dla prowadzenia przedsiębiorstwa dłużnika (kompetencja sądu restrukturyzacyjnego na wniosek dłużnika lub nadzorcy układu). Skutkiem obwieszczenia ustalenia dnia układowego jest wykonywanie przez nadzorcę układu uprawnień nadzorcy sądowego (art. 226d prawa restrukturyzacyjnego). Dzień układowy wywołuje takie same skutki jak dzień otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego (art. 189 ust. 2 i art. 211 prawa restrukturyzacyjnego). Dzień układowy należy ustalić nie wcześniej niż 3 miesiące i nie później niż dzień przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu (art. 211 ust. 2 prawa restrukturyzacyjnego).

Ad 2. Uprawnieni do głosowania byli wszyscy wierzyciele z grupy I. Z grupy II nie był uprawniony do głosowania wierzyciel - Bank Gospodarstwa Krajowego, który posiadał wierzytelność warunkową, z tytułu udzielonej gwarancji, która jeszcze nie została wypłacona (art. 80 ust. 3 prawa restrukturyzacyjnego). Wierzytelność gwaranta umieszcza się w spisie wierzytelności, jednakże nie uprawnia ona do głosowania, jeżeli gwarant nie zaspokoił wierzyciela. Z grupy III – wierzyciele, którzy posiadają zabezpieczenia rzeczowe, a ich wierzytelności w całości znajdują pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, są uprawnieni do głosowania, złożyli bowiem bezwarunkową i nieodwołalną pisemną zgodę na objęcie ich wierzytelności układem (art. 151 ust. 2 prawa restrukturyzacyjnego). Zgoda tych wierzycieli na objęcie ich wierzytelności układem była niezbędna, gdyż ich wierzytelności znajdują pełne pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia (art. 151 ust. 2a prawa restrukturyzacyjnego). Układ nie przewiduje ich pełnego zaspokojenia, a redukcję ich wierzytelności głównej o 30 % oraz umorzenie kosztów i odsetek.

Ad 3. Uprawnionych do głosowania nad układem na podstawie art. 113 ust. 2 w zw. z art. 107 ust. 1 prawa restrukturyzacyjnego było 9 wierzycieli (do głosowania nie był uprawniony wierzyciel Bank Gospodarstwa Krajowego). W głosowaniu wzięło udział 100 % uprawnionych wierzycieli, suma wierzytelności uprawniająca do głosowania nad układem to 430 000 zł (ogólna suma wierzytelności w spisie wierzytelności po odjęciu wierzytelności warunkowej Banku Gospodarstwa Krajowego).

Zgodnie z treścią art. 119 ust. 2 prawa restrukturyzacyjnego - układ jest przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie 2/3 sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom tej grupy. W grupie I za układem zagłosowało 2 wierzycieli z łączną kwotą 50 000 zł i jeden wierzyciel przeciwko układowi posiadający wierzytelność w wysokości 30 000 zł. Za układem głosowało 62,50 % sumy wierzytelności. Łączna suma wierzytelności w grupie I to 80 000 zł, wymagane 2/3 to kwota 53 333,33 zł. Układ w tej grupie nie został przyjęty. W grupie II uprawnionych do głosowania było trzech wierzycieli, za układem głosowało dwóch wierzycieli z łączną kwotą 40 000 zł (44,44 % sumy wierzytelności głosowało za układem). Przeciwko układowi głosował jeden wierzyciel z łączną kwotą wierzytelności 50 000 zł. Wymagane 2/3 to kwota 60 000 zł. Układ w grupie II nie został przyjęty. W grupie III wszyscy trzej wierzyciele z łączną sumą wierzytelności 260 000 zł głosowali za układem. Układ w tej grupie został przyjęty. Układ został przyjęty mimo, że nie uzyskał wymaganej większości w niektórych grupach wierzycieli. Na podstawie art. 119 ust. 3 prawa restrukturyzacyjnego układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Wierzyciele mający łącznie 2/3 sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw układowi (tj. z grupy I i II), zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystanym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Z podanego stanu faktycznego wynika, że przeprowadzenie postępowania upadłościowego będzie mniej korzystne dla wierzycieli, gdyż ich zaspokojenie będzie niższe. Ze sprzedaży nieruchomości oszacowanej na kwotę 550 000 zł. pokryte zastałyby koszty postępowania upadłościowego w wysokości 300 000 zł. Następnie zaspokojeni zostaliby wierzyciele posiadający zabezpieczenia rzeczowe na nieruchomości z łączną sumą wierzytelności 260 000 zł, a fundusze masy upadłości, po odliczeniu kosztów będą wynosić

250 000 zł, co oznacza, że na zaspokojenie wierzycieli pozostałaby kwota mniejsza, niż ustalona w układzie. Należy zatem stwierdzić, że układ został przyjęty, gdyż osiągnął on wymaganą większość liczbową (77,77 %) i kapitałową (81,40 %), a wierzyciele z grup, które wypowiedziały się przeciwko przyjęciu układu zostaną zaspokojeni w stopniu korzystniejszym, niż w wyniku przeprowadzenia postępowania upadłościowego. We wniosku o zatwierdzenie układu należy wskazać, że liczba wierzycieli, którzy oddali głos za układem i byli uprawnieni do głosowania to 7 wierzycieli. Suma wierzytelności przysługujących wierzycielom, którzy oddali głos za układem i byli uprawnieni do głosowania wynosiła 350 000 zł. Liczba wierzycieli uprawnionych do głosowania wynosiła 9 wierzycieli. Suma wierzytelności wierzycieli, którzy oddali ważny głos i byli uprawnieni do głosowania wynosiła 430 000 zł. Powyższe okoliczności nadzorca powinien odnieść do możliwości wykonania przez dłużnika układu, oceniając, czy układ doprowadzi do zaspokojenia wierzycieli w stopniu wyższym niż przeprowadzenie postępowania upadłościowego. .

na egzamin dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego wyznaczony na dzień 20 maja 2024 r.

Ad. I 1. Przed ogłoszeniem upadłości Maciej S. dokonał dwóch czynności prawnych wymienionych w pkt 5 i 6 zadania. Czynność upadłego wymieniona w pkt 5 - umowa kupna telewizora jest z mocy prawa czynnością skuteczną wobec masy upadłości, ponieważ: - zakup telewizora jest czynnością odpłatną, - został dokonany w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, - świadczenie upadłego stanowiące zapłatę ceny sprzedaży (rozporządzenie kwotą 16 000 zł) jest ekwiwalentne do wartości (cen rynkowych) sprzedanego mu nowego telewizora o podanych parametrach, - zakupu dokonał od przedsiębiorcy działającego na rynku elektroniki (brak przesłanek do ustalenia powiązań z art. 128 pr. upadł.). Ekwiwalentność świadczeń nie budzi wątpliwości, umowa sprzedaży została zawarta z powszechnie znaną i dostępną siecią handlową, za rynkową cenę; nie zostały zatem spełnione przesłanki ani co do bezskuteczności z mocy prawa z art. 127 pr. upadł., ani na mocy postanowienia sędziego-komisarza z art. 128 w zw. z art. 4912 ust. 1 pr. upadł. (art. 127. 1. Bezskuteczne w stosunku do masy upadłości są czynności prawne dokonane przez upadłego w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, którymi rozporządził on swoim majątkiem, jeżeli dokonane zostały nieodpłatnie albo odpłatnie, ale wartość świadczenia upadłego przewyższa w rażącym stopniu wartość świadczenia otrzymanego przez upadłego lub zastrzeżonego dla upadłego lub dla osoby trzeciej. Art. 128. 1. Sędzia-komisarz z urzędu albo na wniosek syndyka uzna za bezskuteczną w stosunku do masy upadłości odpłatną czynność prawną dokonaną przez upadłego w terminie sześciu miesięcy przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości z małżonkiem, krewnym lub powinowatym w linii prostej, krewnym lub powinowatym w linii bocznej do drugiego stopnia włącznie, z osobą pozostającą z upadłym w faktycznym związku, prowadzącą z nim wspólnie gospodarstwo domowe albo z przysposobionym lub przysposabiającym, chyba że druga strona czynności wykaże, że nie doszło do pokrzywdzenia wierzycieli. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

1a. Do czynności upadłego, dokonanych ze spółką, w której upadły jest członkiem zarządu, jedynym wspólnikiem lub akcjonariuszem, oraz ze spółkami, w których osoby wymienione w ust. 1 są członkami zarządu lub jedynymi wspólnikami lub akcjonariuszami, przepis ust. 1 stosuje się.). 2. Czynność prawna upadłego wymieniona pkt 6 - umowa pożyczki spełnia przesłanki do uznania jej za bezskuteczną wobec masy upadłości na podstawie art. 128 ust. 1 pr. upadł., ponieważ jest: - czynnością prawną odpłatną (udzielona została za zapłatą odsetek umownych 5%), - zawarta została z siostrą upadłego, która jest krewnym pierwszego stopnia w linii bocznej, - dokonana została w okresie 6 miesięcy przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości (przedmiot pożyczki została wydany (przelew) miesiąc przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości). Syndyk powinien złożyć wniosek o uznanie umowy pożyczki za bezskuteczną w stosunku do masy upadłości do sędziego wyznaczonego na podstawie art. 128 ust. 1 w zw. z art. 4912 ust. 1 i art. 4915 ust. 3 pr. upadł.

Ad. II Spis inwentarza upadłego Macieja S. obejmuje: 1. Spis objętych przez syndyka ruchomości, nieruchomości, środków pieniężnych oraz przysługujących upadłemu praw majątkowych: 1.1 złota obrączka o wartości 500 zł - art. 69 ust. 3 pr. up. 1.2 telewizor TCL o wartości 16 000 zł – Na podstawie art. 69 ust. 3 pr. up. w zw. z art. 829 pkt 1 k.p.c. telewizor jest to przedmiot codziennego użytku, ale przeciętna wartość nowych przedmiotów danego rodzaju, tj. telewizorów o średnim standardzie i średniej rozdzielczości wynosi ok. 1500-2000 zł. Kupiony przez upadłego telewizor ma charakter dobra luksusowego, jego wartość znacznie przekracza przeciętną wartość telewizorów, 1.3 prawo majątkowe stanowiące świadczenie emerytalne z ZUS wynoszące 25% emerytury brutto, tj. 750 zł miesięcznie (obliczone jako 3000 zł brutto emerytury x 25% = 750 zł) - art. 63 ust. 1 pkt 1 prawa upadłościowego w zw. z art. 833 § 4 k.p.c. w zw. z art. 140 ust. 1 pkt 3 i ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z tymi przepisami, wysokość potrącenia (zajęcia egzekucyjnego) wynosi 25% dla innych należności niż świadczenia alimentacyjne i za pobyt w domach opieki. 25% ustala się od kwoty świadczenia emerytalnego przed odliczeniem miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Jednocześnie dochód upadłego przekracza limit wolny od zajęcia określony

w art. 63 ust. 1a pr. upadł., zgodnie z którym w przypadku ogłoszenia upadłości osoby fizycznej, na której utrzymaniu nie pozostają inne osoby, do masy upadłości nie wchodzi także część dochodu upadłego, która łącznie z dochodami wyłączonymi z masy upadłości na podstawie ust. 1 odpowiada kwocie stanowiącej 150% kwoty określonej w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Kwota ta (dla osoby samotnie gospodarującej) aktualnie wynosi 776 zł x 150% = 1164 zł, a wolny od zajęcia dochód upadłego jest wyższy, wynosi 2250 zł (3000 zł-750 zł). 2. Spis ruchomości, nieruchomości oraz środków pieniężnych, które wchodzą w skład masy upadłości, a których syndyk nie objął: 2.1. kwota 25 000 zł wypłacona siostrze upadłego jako wynikająca z bezskutecznej wobec masy upadłości umowy pożyczki (art. 69 ust. 1a prawa upadłościowego). 3. Należności - brak. Zgodnie z art. 69 ust. 1 i 1a prawa upadłościowego ustalenie składu masy upadłości na dzień ogłoszenia upadłości następuje przez sporządzenie w systemie teleinformatycznym obsługującym postępowanie sądowe według wzorca udostępnionego w tym systemie spisu objętych przez syndyka ruchomości, nieruchomości, środków pieniężnych oraz przysługujących upadłemu praw majątkowych, a także przez sporządzenie spisu należności; Jeżeli syndyk na podstawie ksiąg upadłego oraz dokumentów bezspornych ustali, że w skład masy upadłości wchodzą ruchomości, nieruchomości oraz środki pieniężne, których syndyk nie objął, sporządza ich spis, wskazując, których składników masy nie objął na skutek czynności bezskutecznych. Art. 69 ust. 1d Prawa upadłościowego stanowi, że po zakończeniu ustalania składu masy upadłości syndyk składa spis inwentarza, który obejmuje raporty ze sporządzonych według stanu na dzień ogłoszenia upadłości spisów: 1) objętych przez syndyka ruchomości, nieruchomości, środków pieniężnych oraz przysługujących upadłemu praw majątkowych; 2) ruchomości, nieruchomości oraz środków pieniężnych, których syndyk nie objął; 3) należności Ustalenie jakie składniki majątku upadłego wchodzą do masy upadłości następuje na podstawie art. 61 i 62 prawa upadłościowego, z uwzględnieniem wyjątków określonych w art. 63-67a Prawa upadłościowego. Zgodnie z art. 69 ust. 3 Pr. upadł. domniemywa się, że rzeczy znajdujące się w posiadaniu upadłego w dniu ogłoszenia upadłości należą do majątku upadłego.

Ad. III W skład masy upadłości nie wchodzi: 1. 75% świadczenia rentowego z ZUS wynoszącego 2250 zł brutto miesięcznie jako kwota świadczenia nie podlegająca zajęciu na podstawie prawnej wskazanej jak wyżej w pkt 1.3; 2. samochód osobowy Skoda Felicia rok produkcji 1997 o wartości 2500 zł - jako przedmiot niezbędny ze względu na niepełnosprawność dłużnika potwierdzoną orzeczeniem o niepełnosprawności i prawem do parkowana na miejscach oznaczonych jako miejsca dla inwalidów – zgodnie z art. 63 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 4912 ust. 1 prawa upadłościowego oraz art. 829 pkt 9 k.p.c., a także na podstawie art. 829 pkt 6 k.p.c. jako przedmiot codziennego użytku, który może być sprzedany tylko znacznie poniżej wartości, a dla dłużnika ma znaczną wartość użytkową; Art. 829 pkt 6 i pkt 9 kpc „Nie podlegają egzekucji: 6) przedmioty niezbędne do nauki, papiery osobiste, odznaczenia i przedmioty służące do wykonywania praktyk religijnych oraz przedmioty codziennego użytku, które mogą być sprzedane tylko znacznie poniżej ich wartości, a dla dłużnika mają znaczną wartość użytkową; 9) przedmioty niezbędne ze względu na niepełnosprawność dłużnika lub członków jego rodziny”. 3. Prawo do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, na podstawie służebności osobistej - zgodnie z art. 63 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 4911 ust. 2 prawa upadłościowego, nie wchodzi do masy upadłości mienie, które jest wyłączone od egzekucji według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Art. 831 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi, że nie podlegają egzekucji prawa niezbywalne, chyba że możność ich zbycia wyłączono umową, a przedmiot świadczenia nadaje się do egzekucji albo wykonanie prawa może być powierzone komu innemu. Zgodnie z art. 300 k.c. i art. 301 k.c. służebność mieszkania, jako służebność osobista jest prawem niezbywalnym.

Ad 1. Ustalenie składu masy upadłości na dzień ogłoszenia upadłości następuje przez sporządzenie w systemie teleinformatycznym obsługującym postępowanie sądowe, według wzorca udostępnionego w tym systemie, spisu objętych przez syndyka ruchomości, nieruchomości, środków pieniężnych oraz przysługujących upadłemu praw majątkowych, a także przez sporządzenie spisu należności, zgodnie z art. 69 ust. 1 PrUp. Jeżeli syndyk na podstawie ksiąg upadłego oraz dokumentów bezspornych ustali, że w skład masy upadłości wchodzą ruchomości, nieruchomości oraz środki pieniężne, których syndyk nie objął, sporządza ich spis, wskazując, których składników masy nie objął na skutek czynności bezskutecznych (art. 69 ust. 1a PrUp). W podanym stanie faktycznym syndyk powinien objąć masą upadłości: a) ruchomości: - samochód marki BMW 3, rok produkcji 2003, nr rej. LLB 3930, o wartości 50 000 zł, - samochód marki Mercedes, rok produkcji 2017, nr rej. LWW 1005, o wartości 100 000 zł, - dwie maszyny do produkcji lodów marki LG 754, rok produkcji 2021, o wartości 100 000 zł każda, - komputer marki Atos o wartości 15 000 zł, rok produkcji 2023, b) środki pieniężne w kwocie 60 000 zł, c) należności: - wierzytelność Zenona B. na kwotę 50 000 zł w stosunku do Lodex Spółki z o. o. w L. z tytułu niezapłaconej ceny z warunkowej umowy sprzedaży maszyny do produkcji lodów (oznaczonej indywidualnym numerem seryjnym), zawartej w dniu 30 września 2022 r. Przelew wierzytelności na rzecz Leokadii K. jest bezskuteczny z mocy prawa na podstawie art. 128a PrUp, gdyż dotyczy wierzytelności przyszłej, która powstała po ogłoszeniu upadłości. W umowie sprzedaży maszyny zastrzeżono dla dzierżawcy prawo pierwokupu do dnia 12 października 2023 r. Dzierżawca z prawa tego nie skorzystał. Zenon B. mógł więc domagać się od Lodex Sp. z o.o. w L. realizacji zobowiązania, w postaci zapłaty ceny sprzedaży, po dniu 12 października 2023 r. Umowa cesji została zawarta dnia 2 marca 2023 r., tj. siedem miesięcy przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości Zenona B. (2 października 2023 r.), a więc w okresie dłuższym niż sześć miesięcy przed złożeniem wniosku, ale nie ma daty pewnej, zatem nie zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 128a

ust. 2 PrUp. Skoro syndyk posiada dokumenty związane z wierzytelnością, to wobec bezskuteczności (z mocy prawa) jej cesji, powinien ją objąć masą upadłości. W spisie nieobjętych składników majątkowych syndyk powinien ująć: - udział Zenona B. w przedmiotach wchodzących w skład spadku po matce Zenona B. o łącznej wartości 30 000 zł, gdyż umowny dział spadku nastąpił po dacie ogłoszenia upadłości, a zatem umowa ta była nieważna (art. 75 ust. 1, 77 ust. 1 i 120 PrUp), ale przedmioty zostały wydane Jolancie Z. i syndyk nimi nie włada.

Ad 2. Zgodnie z art. 244 ust. 1 PrUp, po upływie terminu do zgłoszenia wierzytelności i sprawdzeniu zgłoszonych wierzytelności, syndyk niezwłocznie sporządza listę wierzytelności, nie później niż w terminie dwóch miesięcy od upływu okresu przewidzianego do zgłaszania wierzytelności. Stosownie do art. 245 PrUp na liście wierzytelności umieszcza się w osobnych rubrykach: - liczbę porządkową; - imię i nazwisko wierzyciela albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację oraz firmę, pod którą działa wierzyciel będący przedsiębiorcą, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres oraz NIP, jeżeli wierzyciel ma taki numer; -sumę każdej wierzytelności podlegającej uznaniu; -kategorię, w jakiej wierzytelność podlega zaspokojeniu; -informację o istnieniu i rodzaju zabezpieczenia wierzytelności; - informację, czy wierzytelność jest uzależniona od warunku; - uzasadnienie odmowy uznania zgłoszonej wierzytelności. Syndyk załącza do listy wierzytelności oświadczenie upadłego i podane przez niego uzasadnienie, jeżeli upadły złożył takie oświadczenie, albo wzmiankę, że upadły oświadczenia takiego nie złożył i z jakiej przyczyny.

W podanym stanie faktycznym syndyk powinien umieścić na liście wierzytelności: 1) wierzytelność Bartosza T. w kwocie 50 000 zł, z tytułu niezapłaconej ceny sprzedaży samochodu marki BMW 3, rok produkcji 2003, nr rej. LLB 3930, wynikającej z umowy sprzedaży zawartej w dniu 1 października 2022 r. - w kategorii drugiej (art. 342 ust. 1 pkt 2 PrUp). Termin wymagalności tego zobowiązania oznaczony na dzień 15 października 2023 r. nastąpił po dniu ogłoszenia upadłości, a w takiej sytuacji, zgodnie z art. 91

ust. 1 PrUp zobowiązanie pieniężne upadłego stało się wymagalne z dniem ogłoszenia upadłości. Z tego względu wierzytelność nie obejmuje odsetek. 2) wierzytelność Igloo sp. z o. o. w L. w kwocie 100 000 zł, z tytułu niezapłaconej ceny sprzedaży półproduktów do produkcji lodów, wynikającej z umowy zawartej w dniu 10 września 2022 r. - w kategorii drugiej (art. 342 ust. 1 pkt 2 PrUp), oraz w kwocie 5 000 zł tytułem odsetek - w kategorii trzeciej (art. 342 ust. 1 pkt 3 PrUp), przy czym skoro wierzytelność ta została zabezpieczona zastawem rejestrowym ustanowionym na samochodzie upadłego marki Mercedes, nr rej. LWW 1005, do kwoty 100 000 zł, wpisanym w dniu 29 września 2022 r. do rejestru zastawów, to na liście musi znaleźć się informacja o istnieniu i rodzaju zabezpieczenia wierzytelności; 3) wierzytelność Jacka Z. w kwocie 100 000 zł, z tytułu spłaconej przez niego w dniu 5 października 2023 r., jako poręczyciela, pożyczki zaciągniętej przez Zenona B. Zgłaszając wierzytelność Jacek Z. dokonał potrącenia swojej wierzytelności w kwocie głównej 130 000 zł (bez odsetek), z wierzytelnością Zenona B. w kwocie 30 000 zł - w kategorii drugiej (art. 342 ust. 1 pkt 2 PrUp). Potrącenie wierzytelności Jacka Z. z wierzytelnością Zenona B. z tytułu nieuiszczonej ceny sprzedaży za lody w kwocie 30 000 zł było skuteczne, zgodnie z treścią art. 93 ust. 1 i 2 i 94 ust. 2 PrUp, gdyż: - Jacek Z. spłacił dług Zenona B., za który poręczył ponad rok przed dniem ogłoszenia upadłości, przez co wstąpił w prawa zaspokojonego wierzyciela (art. 94 ust. 2 PrUp w zw. z art. 518 § 1 pkt 1 kc); - obie wierzytelności istniały w dniu ogłoszenia upadłości, - do potrącenia przedstawiono całkowitą sumę wierzytelności upadłego, a wierzytelność wierzyciela w wysokości wierzytelności głównej bez odsetek. 4) wierzytelność Barbary K. z tytułu pożyczki z odmową uznania w całości (0 zł) na liście wierzytelności, gdyż Zenon B. nie otrzymał środków z tej umowy do chwili ogłoszenia swojej upadłości i w konsekwencji umowa ta wygasła stosownie do treści art. 105 PrUp. Na liście syndyk powinien odnotować, że upadły odmówił złożenia oświadczenia co do zgłoszonych wierzytelności bez uzasadnienia (art. 245 ust. 4 PrUp).

Ad 1. Sąd Rejonowy w L. Wydział Ksiąg Wieczystych, na zabezpieczenie wierzytelności Energia S.A., wpisał hipotekę przymusową obciążającą nieruchomość wchodzącą w skład masy upadłości. Wpis taki, jako dokonany po ogłoszeniu upadłości, jest niedopuszczalny stosownie do art. 81 ust. 1a PrUp, przy czym w niniejszej sprawie nie ma zastosowania ust. 2 tego przepisu. Syndyk, zgodnie z art. 82 PrUp powinien zwrócić się do sędziego–komisarza o wydanie postanowienia w przedmiocie niedopuszczalności wpisu, które będzie podstawą jego wniosku do Sądu Rejonowego w L. Wydziału Ksiąg Wieczystych o wykreślenie hipoteki. Ad 2. Postępowania egzekucyjne wierzyciela Energia S.A. skierowane do majątku wchodzącego w skład masy upadłości Zenona G. zostały wszczęte już po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu jego upadłości. Stosownie do art. 146 ust. 3 PrUp, po dniu ogłoszenia upadłości niedopuszczalne jest skierowanie egzekucji do majątku wchodzącego w skład masy upadłości oraz wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu lub zarządzenia zabezpieczenia na majątku upadłego, z wyjątkiem zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych oraz roszczeń o rentę z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz o zamianę uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę. Syndyk powinien złożyć postanowienie o ogłoszeniu upadłości wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności do komornika prowadzącego te egzekucje, które ulegają umorzeniu z mocy prawa (art. 146 ust. 1 PrUp).

Ad 3. Zgodnie z art. 244 ust. 1 PrUp, po upływie terminu do zgłoszenia wierzytelności i sprawdzeniu zgłoszonych wierzytelności, syndyk niezwłocznie sporządza listę wierzytelności, nie później niż w terminie dwóch miesięcy od upływu okresu przewidzianego do zgłaszania wierzytelności.

Termin do zgłaszania wierzytelności wynosi 30 dni od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze - KRZ (art. 51 ust. 1 pkt 4 PrUp). Upłynął on w niniejszej sprawie 31 lipca 2023 r., a zatem syndyk powinien złożyć listę wierzytelności do 30 września 2023 r. Stosownie do art. 245 PrUp, na liście wierzytelności umieszcza się w osobnych rubrykach: - liczbę porządkową; - imię i nazwisko wierzyciela albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, oraz firmę, pod którą działa wierzyciel będący przedsiębiorcą, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres oraz NIP, jeżeli wierzyciel ma taki numer; - sumę każdej wierzytelności podlegającej uznaniu; - kategorię, w jakiej wierzytelność podlega zaspokojeniu; - informację o istnieniu i rodzaju zabezpieczenia wierzytelności; - informację, czy wierzytelność jest uzależniona od warunku; - uzasadnienie odmowy uznania zgłoszonej wierzytelności. Syndyk załącza do listy wierzytelności oświadczenie upadłego i podane przez niego uzasadnienie, jeżeli upadły złożył takie oświadczenie, albo wzmiankę, że upadły oświadczenia takiego nie złożył i z jakiej przyczyny. W podanym stanie faktycznym syndyk powinien ująć na liście wierzytelności: 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych z wierzytelnością w kwocie 50 000 zł, z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne w rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych za okres od stycznia do czerwca 2023 r. w kategorii pierwszej (art. 342 ust. 1 pkt 1 PrUp); 2. Jana L. z wierzytelnością w kwocie 15 000 zł z tytułu spłaty, jako poręczyciela kredytu zaciągniętego przez upadłego w kategorii drugiej (art. 342 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 248 ust. 1 PrUp); 3. Skarb Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z wierzytelnością w kwocie 50 000 zł, z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2023 r. w kategorii drugiej (art. 342 ust. 1 pkt 2 PrUp); 4. Energia S.A. z tytułu dostaw energii elektrycznej za luty, marzec i kwiecień 2023 r. z wierzytelnością w łącznej kwocie 30 000 zł, w kategorii drugiej (art. 342 ust. 1 pkt 2 PrUp) oraz z tytułu odsetek od kwoty 45 000 zł naliczonych do dnia poprzedzającego dzień ogłoszenia upadłości - w kwocie 500 zł w kategorii trzeciej (art. 342 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 247 ust. 2 PrUp). Potrącenie wierzytelności Energia S.A. w kwocie

45 000 zł z wierzytelnością Zenona G. w kwocie 15 000 zł z tytułu wynagrodzenia za wykonane na rzecz tej Spółki roboty brukarskie było skuteczne albowiem zgodnie z treścią art. 93 ust. 1 i 2 PrUp: - obie wierzytelności istniały w dniu ogłoszenia upadłości, - do potrącenia przedstawiono całkowitą sumę wierzytelności upadłego, a wierzytelność wierzyciela tylko do wysokości wierzytelności głównej wraz z odsetkami naliczonymi do dnia poprzedzającego dzień ogłoszenia upadłości. 5. Syndyk powinien odmówić uznania wierzytelności Energia S.A. z tytułu dostaw energii elektrycznej za lipiec 2023 r. w kwocie 15 000 zł, ponieważ stanowi ona inne zobowiązanie masy upadłości powstałe z czynności syndyka w rozumieniu art. 230 ust. 2 PrUp, które powinno być zaspokojone w pierwszej kolejności z funduszów masy upadłości, zaraz po kosztach postępowania (art. 230 ust. 2 w zw. z art. 343 ust. 1 PrUp). Jeżeli inne zobowiązania masy upadłości, o których mowa w art. 230 ust. 2 PrUp, nie zostaną zaspokojone w miarę wpływu do masy upadłości stosownych sum, zaspokaja się je stosunkowo do wysokości każdej z nich w drodze podziału funduszów masy upadłości. Ponadto syndyk powinien umieścić informację o nieistnieniu zabezpieczenia żadnej z wierzytelności oraz wskazać, że żadna z nich nie jest uzależniona od warunku.

Ad 1. Plan spłaty obejmuje zobowiązania upadłego wobec wierzycieli, którzy w postępowaniu upadłościowym prowadzonym zgodnie z przepisami części pierwszej ustawy - Prawo upadłościowe zostaliby uznani na liście wierzytelności na podstawie zgłoszeń wierzytelności albo z urzędu (art. 49115 ust. 1 pkt 4 i art. 237 w zw. z art. 4912 ust. 1 PrUp) oraz z tytułu kosztów postępowania tymczasowo pokrytych przez Skarb Państwa (art. 49115 ust. 2 PrUp). Kolejność zaspokojenia zobowiązań w planie spłaty ustala się na podstawie art. 342 w zw. z art. 49115 ust. 7 PrUp (według kategorii) z uwzględnieniem pierwszeństwa zaspokojenia kosztów postępowania oraz zobowiązań alimentacyjnych ciążących na upadłym przypadających za czas po ogłoszeniu upadłości - art. 343 ust. 2 w zw. z art. 49115 ust. 7 PrUp. W planie spłaty uczestniczą następujący wierzyciele: a) Skarb Państwa - Sąd Rejonowy w N. z kwotą 4000 zł z tytułu tymczasowo pokrytych kosztów postępowania (wynagrodzenie syndyka) - art. 49115 ust. 2 PrUp, b) Maciej K. z kwotą 500 zł w kategorii pierwszej z tytułu zobowiązania alimentacyjnego powstałego przed ogłoszeniem upadłości - art. 342 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 49115 ust. 7 PrUp, c) Jan N. z kwotą 22 500 zł w kategorii pierwszej jako należność z renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, która powstała przed ogłoszeniem upadłości - art. 342 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 49115 ust. 7 PrUp, d) Czesław P. z kwotą 2 000 zł w kategorii pierwszej – należność ze stosunku pracy powstała przed ogłoszeniem upadłości, podlega objęciu planem spłaty z urzędu, bez konieczności zgłoszenia wierzytelności przez wierzyciela, zgodnie z art. 237 w zw. z art. 4912 ust. 1 i art. 342 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 49115 ust. 7 PrUp, e) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. z kwotą 10 000 zł w kategorii pierwszej z tytułu zaległych składek na ubezpieczenia społeczne, które przypadają za trzy ostatnie lata przed ogłoszeniem upadłości – art. 342 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 49115 ust. 7 PrUp, f) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. z kwotą 1500 zł w kategorii drugiej z tytułu częściowo nienależnie pobranego przez upadłego zasiłku chorobowego jako pozostała należność z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne – art. 342 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 49115 ust. 7 PrUp.

Upadły na wykonanie planu spłaty przeznaczy łącznie 18 000 zł (500 zł x 36 miesięcy). Suma zobowiązań upadłego, które podlegałyby uznaniu na liście wierzytelności wynosi: 36 500 zł (500 zł + 22 500 zł + 2000 zł + 10 000 zł + 1 500 zł), w tym 35 000 zł w kategorii pierwszej (500 zł + 22 500 zł + 2000 zł + 10 000 zł) i 1500 zł w kategorii drugiej. Niezaspokojone koszty postępowania wynoszą 4000 zł. Na zaspokojenie wierzycieli z kategorii pierwszej (35 000 zł) plan spłaty przewiduje kwotę 14 000 zł (18 000 zł – 4000 zł na pokrycie kosztów postępowania) co pozwala na 40% (14 000 / 35 000 x 100%) zaspokojenie wierzycieli tej kategorii. Wierzyciele zostaną zaspokojeni w następujących kwotach: a) Skarb Państwa - Sąd Rejonowy w N. w pełnej wysokości 4000 zł tj. 100%, b) Maciej K. - 200 zł (40% z 500 zł), c) Jan N. - 9000 zł (40% z 22 500 zł), d) Czesław P.- 800 zł (40% z 2000 zł), e) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. - 4000 zł (40% z 10 000 zł), Wierzytelność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. w kwocie 1500 zł nie będzie zaspokojona w planie spłaty jako należąca do kategorii drugiej, na którą brakuje w planie spłaty środków - art. 344 ust. 1, art. 342 ust. 1 pkt 1-2 w zw. z art. 4912 ust. 1 PrUp.

Ad 2. Zobowiązanie, którego nie obejmie plan spłaty to przedawniona wierzytelność DomBud Sp. z o.o. z siedzibą w S. w kwocie 15 000 zł. Termin przedawnienia dla roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi 3 lata - art. 118 k.c. Bieg terminu przedawniania rozpoczyna się od dnia, kiedy roszczenie stało się wymagalne (art. 455 w zw. z art. 120 § 1 k.c.). Wierzyciel wzywał upadłego do zapłaty odszkodowania w 2015 r., co oznacza, że najpóźniej w 2015 r., a więc ponad 3 lata przed zgłoszeniem wierzytelności w 2023 r., roszczenie to stało się wymagalne. Wierzyciel do zgłoszenia wierzytelności nie dołączył dowodów, o których mowa w art. 240 pkt 3 PrUp, wskazujących, że doszło do przerwania biegu przedawnienia.

Ad 3. Po wykonaniu planu spłaty zgodnie z art. 49121 ust. 1 PrUp umorzone zostaną zobowiązania upadłego powstałe przed dniem ogłoszenia upadłości, a niewykonane w wyniku planu spłaty: - Czesława P. w kwocie 1200 zł (60 % z kwoty 2000 zł) z tytułu wynagrodzenia za pracę, - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. w kwocie 6000 zł (60% z kwoty 10 000 zł) w kategorii pierwszej z tytułu zaległych składek na ubezpieczenia społeczne, które przypadają za trzy ostatnie lata przed ogłoszeniem upadłości oraz w kwocie 1500 zł (100%) w kategorii drugiej z tytułu częściowo nienależnie pobranego przez upadłego zasiłku chorobowego jako pozostałe należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Zgodnie z art. 49121 ust. 2 PrUp nie ulegają umorzeniu zobowiązania upadłego wobec: - syna Macieja K. – jako zobowiązania alimentacyjne - pozostała do spłaty kwota wyniesie 300 zł (60% z 500 zł), - Jana N. – jako zobowiązania z renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby - pozostała do spłaty kwota wyniesie 13 500 zł (60% z 22 500 zł).

na egzamin dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego wyznaczony na dzień 28 listopada 2022 r.

Ad 1. Wierzytelności objęte układem z mocy prawa to wierzytelności przysługujące: 1. Agencji Modernizacji Rolnictwa – 15 000 zł; 2. Dobremu Bankowi S.A. z siedzibą w K. – 10 000 zł; 3. MB Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. – 150 000 zł; 4. Cezaremu F. - 250 000 zł; 5. Annie N. – warunkowa wierzytelność w kwocie 695 000 zł. Wierzytelności od 1 do 4 są wierzytelnościami osobistymi Jana N. i powstały przed dniem układowym (30 września 2022 r.), a więc zgodnie z art. 150 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 189 ust. 2 i art. 211 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restukturyzacyjne (Dz. U. 2021 poz. 1588, dalej pr. restr.) - są objęte układem. Zgodnie z art. 189 ust. 2 pr. restr., dzień układowy wywołuje takie same skutki jak dzień otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Wierzytelność Anny N. (pkt 5) zgodnie z art. 150 ust. 1 pkt 3 pr. restr. jako zależna od warunku również jest objęta układem, jeżeli dokona ona spłaty zobowiązań zaciągniętych solidarnie z mężem Janem N. w czasie wykonywania układu. Zgodnie z art. 151 ust. 2 pr. restr. nie podlega objęciu układem wierzytelność Banku Hipotecznego S.A. z siedzibą w M. w kwocie 680 000 zł, ponieważ została zabezpieczona hipoteką na nieruchomościach stanowiących współwłasność dłużnika i jego żony. Wierzytelność ma pokrycie w wartości nieruchomości oszacowanej na kwotę 800 000 zł. Wierzyciel ten nie złożył w postępowaniu żadnych oświadczeń, tym samym nie wyraził zgody na objęcie swojej wierzytelności układem przed przystąpieniem do głosowania. Zgoda wierzyciela hipotecznego na objęcie układem jest konieczna z następujących przyczyn: - propozycje układowe w grupie II, w której znalazłaby się wierzytelność Banku Hipotecznego S.A. z siedzibą w M., dla wierzytelności powyżej 20 000 zł, przewidują redukcję spłaty o 50%, - wierzyciel ma możliwość pełnego zaspokojenia z przedmiotu zabezpieczenia (wartość nieruchomości przewyższa wysokość zabezpieczonej na niej wierzytelności). Oznacza to, że nie są spełnione warunki z art. 151 ust. 2a pr. restr. dla odstąpienia od wymogu uzyskania zgody wierzyciela zabezpieczonego hipotecznie na objęcie układem.

Ad 2. Wierzycielami uprawnionymi do głosowania nad układem na podstawie art. 113 ust. 2 w zw. z art. 107 ust. 1 pr. restr. są: 1. Agencja Modernizacji Rolnictwa - z sumą 15 000 zł; 2. Dobry Bank S.A. - z sumą 10 000 zł; 3. MB Sp. z o.o. z siedzibą w Ł.- z sumą 150 000 zł. Łączna suma wierzytelności uprawnionych do głosowania wynosi 175 000 zł. Nie są uprawnieni do głosowania nad układem: 1. Cezary F. - ponieważ jest bratem żony Jana N. - powinowaty w linii bocznej drugiego stopnia dłużnika Jana N. - na podstawie art. 116 ust. 1 pr. restr.; 2. Bank Hipoteczny S.A. z siedzibą w M.- ponieważ nie jest objęty układem z mocy prawa ani nie wyraził zgody na objęcie układem – na podstawie art. 151 ust. 2 i 2a w zw. z art. 113 ust. 2 pr. restr.; 3. Anna N. - jako żona dłużnika Jana N. - na podstawie art. 116 ust. 1 pr. restr. oraz dlatego, że jej wierzytelność jest wierzytelnością warunkową, której jako współdłużnik nie zaspokoiła w żadnej części - art. 80 ust. 3 pr. restr.

Ad 3. Z trzech wierzycieli uprawnionych do głosowania nad układem ważne głosy oddali wierzyciele: - Dobry Bank S.A. - z sumą 10 000 zł; - MB Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. - z sumą 150 000 zł. Głos oddany przez Agencję Modernizacji Rolnictwa jest nieważny, ponieważ karta do głosowania nie została podpisana. Brak podpisu powoduje, że karta do głosowania nie spełnia wymogów z art. 213 ust. 1 pkt 12 i ust. 3 pr. restr. Zgodnie z art. 113 ust. 1 w zw. z art. 212 ust. 3 pr. restr., ustawowe minimum co do kworum na zgromadzeniu wierzycieli to 1/5 wierzycieli uprawnionych do głosowania. W zgromadzeniu wierzycieli uczestniczyło 2/3 wierzycieli uprawnionych do głosowania nad układem (2 wierzycieli złożyło ważne głosy z 3 wierzycieli uprawnionych do głosowania).

Ad 4. Zgodnie z art. 219 ust. 1 pkt 3 pr. restr. wniosek o zatwierdzenie układu powinien zawierać wynik głosowania ze wskazaniem liczby wierzycieli i sumy wierzytelności uprawniających do głosowania, liczby wierzycieli i sumy wierzytelności, co do których oddano ważny głos, oraz liczby wierzycieli i sumy wierzytelności przypadających wierzycielom głosującym za układem, a jeżeli propozycje układowe przewidują podział wierzycieli na grupy - również liczby wierzycieli i sumy wierzytelności poszczególnych grup

oraz liczby wierzycieli i sumy wierzytelności przypadających wierzycielom głosującym za układem w każdej grupie. Uprawnionych do głosowania było 3 wierzycieli z łączną sumą wierzytelności 175 000 zł. Ważne głosy oddało 2 z 3 wierzycieli uprawnionych do głosowania nad układem. Wszyscy głosujący wierzyciele oddali głosy za układem z łączną sumą wierzytelności 160 000 zł. Propozycje układowe przewidywały podział wierzycieli na grupy. W grupie pierwszej uprawnionych do głosowania było dwóch wierzycieli z sumą wierzytelności 25 000 zł, ważny głos oddał jeden wierzyciel z sumą wierzytelności 10 000 zł za układem. W grupie drugiej uprawniony do głosowania był jeden wierzyciel z sumą wierzytelności 150 000 zł, który głosował za układem. Układ został przyjęty na podstawie art. 119 ust. 2 pr. restr.: w grupie pierwszej i drugiej za układem wypowiedziało się 100% wierzycieli, którzy oddali ważne głosy.

na egzamin dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego wyznaczony na dzień 19 września 2022 r.

1. Zgodnie z art. 124 ust. 1 PrUp z dniem ogłoszenia upadłości jednego z małżonków powstaje między małżonkami rozdzielność majątkowa, o której mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz.1359, dalej: k.r.o.). Jeżeli małżonkowie pozostawali w ustroju wspólności majątkowej, majątek wspólny małżonków wchodzi do masy upadłości, a jego podział jest niedopuszczalny. W podanym stanie faktycznym przed ogłoszeniem upadłości został orzeczony rozwód małżonków B., niemniej jednak z uwagi na fakt, że orzeczenie nie było prawomocne w chwili ogłoszenia upadłości Jana B., to ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej małżonków B. ustał z chwilą ogłoszenia upadłości na podstawie art. 124 ust. 1 PrUp. Małżonek upadłego może dochodzić w postępowaniu upadłościowym należności z tytułu udziału w majątku wspólnym, zgłaszając tę wierzytelność syndykowi za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe (art. 124 ust. 3 PrUp). Zgodnie z art. 43 § 1 k.r.o., Aldonie B. przysługuje wierzytelność w kwocie 300 000 zł z tytułu jej udziału w majątku wspólnym, stanowiąca połowę wartości nieruchomości, jedynego składnika majątku wspólnego małżonków B. Skoro nie zgłosiła tej wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, to zgodnie z art. 236 ust. 1 PrUp nie zostanie ona uwzględniona w planie podziału. 2. Zgodnie z art. 69 ust. 1 PrUp ustalenie składu masy upadłości na dzień ogłoszenia upadłości następuje poprzez sporządzenie w systemie teleinformatycznym obsługującym postępowanie sądowe, według wzorca udostępnionego przez Ministra Sprawiedliwości, spisu objętych przez syndyka ruchomości, nieruchomości, środków pieniężnych oraz przysługujących upadłemu praw majątkowych, a także przez sporządzenie spisu należności. Spisy sporządza się na bieżąco w miarę ustalania składu masy upadłości i obejmowania składników majątku wchodzących w skład masy upadłości. Po zakończeniu ustalania składu masy upadłości sporządza się spis inwentarza. Spis inwentarza masy upadłości Jana B. obejmuje zabudowaną nieruchomość gruntową o wartości 600 000 zł oraz wynagrodzenie za pracę upadłego w części podlegającej zajęciu tj. 1 500 zł miesięcznie. Zgodnie z treścią przepisu art. 124 ust. 1 PrUp nieruchomość, która do dnia ogłoszenia upadłości Jana B. stanowiła majątek wspólny małżonków B. wchodzi do masy upadłości w całości.

Do masy upadłości nie wchodzą natomiast: - diety otrzymane przez Jana B. w czerwcu 2022 r., gdyż stosownie do treści art. 63 ust. 1 pkt 1 PrUp w zw. z art. 831 § 1 pkt 1 k.p.c. nie podlegają one egzekucji (wśród zgłoszonych do masy wierzytelności nie ma alimentów, co uzasadniałoby objęcie masą upadłości 50 % tych diet zgodnie z art. 831 § 1 pkt 1a k.p.c.), - wynagrodzenie za pracę upadłego w części niepodlegającej zajęciu, czyli kwota 2 500 zł miesięcznie zgodnie z założeniem przyjętym w punkcie 2 zadania. Zgodnie z art. 833 § 1 k.p.c. w zw. z art. 63 ust. 1 pkt 2 PrUp, wynagrodzenie ze stosunku pracy podlega egzekucji w zakresie określonym w przepisach Kodeksu pracy (dalej k.p.). Wedle art. 87 § 1 k.p., z wynagrodzenia za pracę – po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych – podlegają potrąceniu m.in. sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne (art. 87 § 1 pkt 2 k.p.), a potrącenia te nie mogą w sumie przekraczać połowy wynagrodzenia (art. 87 § 4 k.p.). Stosownie do art. 871 § 1 k.p. wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych – przy potrącaniu sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne. 3. Objęcie masą upadłości nieruchomości i wynagrodzenia upadłego następuje poprzez umieszczenie ich w spisie objętych nieruchomości i środków pieniężnych, zgodnie z art. 69 ust. 1 PrUp, a następnie w spisie inwentarza. W podanym stanie faktycznym syndyk po powzięciu informacji, że upadły pozostaje w stosunku pracy, powinien niezwłocznie powiadomić pracodawcę upadłego o ogłoszonej upadłości, dokonać zajęcia wynagrodzenia upadłego w kwocie przekraczającej kwotę wolną od potrąceń, tj. 1 500 zł miesięcznie, tak, aby upadłemu pozostawała kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę. Syndyk powinien wezwać pracodawcę do dokonywania stosownych potrąceń na wskazany rachunek bankowy, a także do udzielenia informacji o kwocie zajętego wynagrodzenia i terminach jego przekazywania, wskazania ewentualnych przeszkód w realizacji zajęcia oraz wskazania, czy ewentualny zasiłek chorobowy/macierzyński upadłego wypłaca pracodawca, czy też ZUS. Do powiadomienia pracodawcy syndyk powinien dołączyć postanowienie o ogłoszeniu upadłości bez konieczności nadawania mu klauzuli prawomocności. Postanowienie to jest podstawą do dokonywania wymienionych potrąceń. Pomimo tego, że w art. 87 § 1 k.p. mowa jest o tytule wykonawczym jako podstawie do dokonywania potrąceń, to zgodnie z art. 51 ust.

2 PrUp, postanowienie o ogłoszeniu upadłości jest skuteczne i wykonalne z dniem jego wydania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. 4. Fundusze masy upadłości wynoszą 606 000 zł (600 000 zł z tytułu sprzedaży nieruchomości + 4 x 1500 zł z tytułu wynagrodzenia za pracę podlegającego zajęciu) i kwota ta powinna zostać w całości przeznaczona na spłatę wierzycieli, przy czym stosownie do art. 336 ust. 1 i art. 345 ust. 1 i 2 PrUp, sumy uzyskane z likwidacji zabudowanej nieruchomości gruntowej obciążonej hipoteką na rzecz ZUS przeznacza się na zaspokojenie wierzyciela hipotecznego, a kwoty pozostałe po zaspokojeniu tej wierzytelności wchodzą do funduszów masy upadłości. Zabezpieczona hipoteką wierzytelność ZUS wynosi 500 000 zł i powinna zostać zaspokojona w całości w ramach odrębnego planu podziału, ponieważ suma uzyskana z likwidacji obciążonej nieruchomości w kwocie 600 000 zł pozwala na jej zaspokojenie w całości, stosownie do art. 345 ust. 1 i 2 PrUp. Po zakończeniu likwidacji składników masy upadłości oraz wykonaniu odrębnego planu podziału syndyk sporządza ostateczny plan podziału, zgodnie z przepisem art. 337 PrUp, który obejmuje środki pieniężne w kwocie 6 000 zł oraz pozostałe po wykonaniu odrębnego planu podziału środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości w kwocie 100 000 zł. – łącznie 106 000 zł. Kwota ta powinna zostać przeznaczona na spłatę wierzycieli umieszczonych na liście wierzytelności, według kategorii zaspokojenia przewidzianej w przepisie art. 342 ust. 1 PrUp. Wszystkie pozostałe zgłoszone a niezaspokojone w odrębnym planie podziału wierzytelności podlegają zaspokojeniu w kat. II, zgodnie z treścią art. 342 ust. 1 pkt 2 PrUp. Suma tych wierzytelności wynosi 350 000 zł (140 000 zł + 210 000 zł). Zgodnie z art. 344 ust. 2 PrUp, pozostałe do zaspokojenia należności zaspokaja się stosunkowo, do wysokości każdej z nich zgodnie z zasadą stosunkowości (proporcjonalności). Wymaga to ustalenia stosunku, w jakim pozostaje wierzytelność każdego z wierzycieli danej kategorii uczestniczących w planie podziału do sumy ich wierzytelności, z wyłączeniem wierzytelności zaspokojonej w ramach spłaty obejmującej sumę uzyskaną z likwidacji przedmiotu obciążonego hipoteką. Stosując zasadę proporcjonalności, w ostatecznym planie podziału wierzycielom powinny przypaść następujące sumy: 1) Skarbowi Państwa – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w L. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2020 – 2021 kwota 42 400 zł (140 000 / 350 000 = 40%; 40% x 106.000 zł = 42 400 zł); 2) Aldonie B. – kwota 63 600 zł (210 000 / 350 000 = 60%; 60% x 106 000 zł = 63 600 zł).

na egzamin dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego wyznaczony na dzień 16 maja 2022 r.

Zgodnie z art. 49114 ust. 1 PrUp, po upływie terminu do zgłaszania wierzytelności i przeprowadzeniu likwidacji majątku wchodzącego w skład masy upadłości syndyk składa sądowi projekt planu spłaty wierzycieli z uzasadnieniem. Projekt planu spłaty powinien zawierać informacje niezbędne do wydania postanowienia o ustaleniu planu spłaty, stosownie do treści art. 49115 ust. 1 PrUp, tj.: 1) wymieniać wierzycieli uczestniczących w planie spłaty; 2) dokonywać podziału funduszy masy upadłości pomiędzy wierzycieli uczestniczących w planie spłaty, jeżeli w postępowaniu zgromadzono fundusze masy upadłości; 3) wskazywać, czy upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa; 4) określać, w jakim zakresie i okresie, nie dłuższym niż trzydzieści sześć miesięcy, upadły jest obowiązany spłacać zobowiązania, które w postępowaniu upadłościowym prowadzonym zgodnie z przepisami części pierwszej zostałyby uznane na liście wierzytelności, oraz jaka część zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości zostanie umorzona po wykonaniu planu spłaty wierzycieli. Projekt planu spłaty powinien zawierać elementy właściwe dla trzech rodzajów dokumentów: listy wierzytelności, planu podziału funduszy masy upadłości i planu spłaty wierzycieli. Zgodnie z art. 4912 ust. 1 PrUp, w postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej nie stosuje się, między innymi, przepisów art. 244–245, art. 253–264 i art. 347-356 PrUp, co oznacza, że nie sporządza się listy wierzytelności i planów podziału. W postanowieniu ustalającym plan spłaty wskazuje się wierzycieli, których wierzytelności podlegają zaspokojeniu w toku postępowania upadłościowego, co oznacza, że plan spłaty pełni rolę swego rodzaju listy wierzytelności. W planie spłaty, którego projekt przedstawia syndyk, uczestniczą ci wierzyciele, których wierzytelności w postępowaniu upadłościowym prowadzonym zgodnie z przepisami części pierwszej PrUp zostałyby uznane na liście wierzytelności. Niewymienienie

konkretnego wierzyciela oraz jego wierzytelności w postanowieniu ustalającym plan spłaty stanowi formę negatywnego rozstrzygnięcia dotyczącego zgłoszonej wierzytelności. W podanym stanie faktycznym syndyk powinien ująć w projekcie planu spłaty wierzytelności: 1) Sipma Banku S.A. w L. w kwocie 50 000 zł; 2) Celiny K. w kwocie 60 000 zł; 3) Zonga Sp. z o. o. w L. w kwocie 90 000 zł. Nie podlega umieszczeniu w projekcie planu spłaty wierzytelność Jastrząb Sp z o. o. w W. w kwocie 10 000 zł z tytułu pożyczki, gdyż Jan K. do chwili ogłoszenia swojej upadłości nie otrzymał środków z tej umowy i w konsekwencji umowa ta, stosownie do treści art. 105 PrUp, wygasła. Fundusze masy upadłości wynoszą 160 000 zł i kwota ta powinna zostać w całości przeznaczona na spłatę wierzycieli w ramach podziału funduszy masy upadłości, przy czym, stosownie do treści art. 336 ust. 1 i art. 345 ust. 1 i 2 w zw. z art. 49115 ust. 7 PrUp, sumy uzyskane z likwidacji nieruchomości lokalowej, obciążonej hipoteką na rzecz Sipma Banku S. A. w L. przeznacza się na zaspokojenie wierzyciela hipotecznego, a kwoty pozostałe po zaspokojeniu tej wierzytelności wchodzą do funduszy masy upadłości. Zabezpieczona hipoteką wierzytelność na rzecz Sipma Banku S. A. w L. wynosi 50 000 zł i powinna zostać zaspokojona w całości, ponieważ suma uzyskana z likwidacji obciążonego lokalu mieszkalnego w kwocie 100 000 zł pozwala, stosownie do art. 345 ust. 1 i 2 w zw. z art. 49115 ust. 7 PrUp, na jej pełne zaspokojenie. Pozostała kwota funduszy masy upadłości – 110 000 zł powinna zostać przeznaczona na spłatę wierzycieli umieszczonych w projekcie planu spłaty, według kategorii zaspokojenia przewidzianej w przepisie art. 342 ust. 1 w zw. z art 49115 ust. 7 PrUp. Wszystkie pozostałe wierzytelności ujęte w planie spłaty podlegają, zgodnie z treścią art. 342 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 49115 ust. 7 PrUp, zaspokojeniu w kategorii drugiej. Suma tych wierzytelności wynosi 150 000 zł. Zgodnie z art. 344 ust. 2 w zw. z art. 49115 ust. 7 PrUp, pozostałe do zaspokojenia należności zaspokaja się stosunkowo, do wysokości każdej z nich, zgodnie z zasadą stosunkowości (proporcjonalności). Wymaga to ustalenia stosunku, w jakim pozostaje wierzytelność każdego z wierzycieli danej kategorii uczestniczących w planie spłaty do sumy ich niezaspokojonych wierzytelności, z wyłączeniem wierzytelności zaspokojonej w ramach spłaty obejmującej sumę uzyskaną z likwidacji przedmiotu obciążonego hipoteką.

Dokonując podziału funduszy masy upadłości pomiędzy wierzycieli uczestniczących w planie spłaty, przy zastosowaniu zasady proporcjonalności, wierzycielom powinny przypaść następujące sumy: 1) Celinie K. kwota 44 000 zł (60 000/150 000 = 40%; 40% x 110 000 = 44 000); 2) Zonga Sp. z o. o. w L. kwota 66 000 zł (90 000/150 000 = 60%; 60% x 110 000 = 66 000). W wykonaniu projektowanego planu spłaty dłużnik spłaci więcej niż 70% swoich zobowiązań objętych planem spłaty (podział funduszy masy upadłości spłaca 80% sumy zobowiązań). Zgodnie z treścią przepisu art 49115 ust. 1b PrUp, w takim przypadku plan spłaty nie może zostać ustalony na okres dłuższy niż rok. Z założeń zadania wynika, że upadły jest w stanie spłacać swoich wierzycieli w ratach łącznie w kwocie po 1 000 zł miesięcznie. Stosując zasadę proporcjonalności należy obliczyć stosunek niezaspokojonej części wierzytelności poszczególnych wierzycieli do łącznej kwoty wszystkich niezaspokojonych wierzytelności, która po podziale funduszy masy upadłości wynosi 40 000 zł. W konsekwencji kwoty otrzymywane przez wierzycieli, w ramach spłaty 12 miesięcznych rat po 1 000 zł każda, wyniosą na rzecz: 1) Celiny K. po 400 zł (16 000/40 000 = 40%; 40% x 1 000 zł = 400 zł), łącznie 12x400 zł = 4 800 zł; 2) Zonga Sp. z o.o. w L. po 600 zł (24 000/40 000 = 60%; 60% x 1 000 zł = 600 zł), łącznie 12x 600 zł = 7 200 zł; Po wykonaniu projektowanego planu spłaty poszczególni wierzyciele zostaną zaspokojeni w następującej wysokości: 1) Sipma Bank S.A. w L. w kwocie 50 000 zł – 100 % zaspokojenia; 2) Celina K. – 48 800 zł – 81,33% zaspokojenia (48 800/60 000); 3) Zonga Sp. z o.o. w L. 73 200 zł – 81,33% zaspokojenia (73 200/90 000). Po wykonaniu projektowanego planu spłaty, stosownie do treści art. 49115 ust. 1 pkt 4, umorzone zostaną zobowiązania Jana K. wobec: 1) Celiny K. – w kwocie 11 200 zł; 2) Zonga Sp. z o.o. w L. w kwocie 16 800 zł.

na egzamin dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego wyznaczony na dzień 29 listopada 2021 r.

Ad 1.

Zgodnie z art. 69 ust. 1 PrUp, ustalenie składu masy upadłości następuje przez sporządzenie spisu inwentarza oraz spisu należności. W spisie inwentarza syndyk ujmuje prawa, objęte ruchomości, nieruchomości oraz środki pieniężne zgromadzone w kasie i na rachunkach bankowych. Spis należności sporządza się na podstawie ksiąg upadłego oraz dokumentów bezspornych. W spisie inwentarza masy upadłości Jana B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. Janex powinny zostać ujęte następujące składniki majątkowe: a) nieruchomość lokalowa objęta księgą wieczystą nr WA1W/0000/00065/4 o wartości 80 000 zł, b) środki pieniężne zgromadzone na rachunku ROR nr 48 0000 1234 5678 9100 1111 8888 w Dobrym Banku S.A. w kwocie 20 000 zł. Jan B. nie stał się właścicielem linii produkcyjnej do produkcji soków owocowych LT-1000, gdyż nie zrealizował opcji wykupu wynikającej z umowy leasingu, wskutek czego masa upadłości nie objęła prawa własności tej linii produkcyjnej. Masa upadłości nie objęła także prawa własności 15 sztuk mebli biurowych. Te składniki majątkowe również nigdy nie weszły do majątku Jana B., ten bowiem nie uiścił ceny sprzedaży, co stanowiło warunek przejścia prawa własności. Zastrzeżenie własności dla sprzedającego do momentu uiszczenia ceny zostało zawarte w umowie sporządzonej w formie pisemnej z datą pewną, przez co zgodnie z art. 101 ust. 1 PrUp w zw. z art. 589 i 590 k.c. jest skuteczne w stosunku do masy upadłości. Z wyżej wymienionych powodów do masy upadłości nie wejdą również należności z tytułu sprzedaży ruchomości Krystynie A. Te składniki majątkowe nie były własnością upadłego w chwili zawarcia umów sprzedaży, zatem, zgodnie z art. 535 k.c. oraz zasadą, że nikt nie może przenieść więcej praw, niż sam posiada (nemo plus iuris in alium transferre potest quam ipse habet, art. 56 k.c), upadły nie mógł skutecznie przenieść własności tych

rzeczy na kupującego i w konsekwencji to, co upadły miałby za nie uzyskać, również nie jest należnością wchodzącą w skład masy upadłości. Stosownie do treści art. 169 § 1 k.c. Krystyna A. nie nabyła ruchomości opisanych w zadaniu, gdyż działała w złej wierze.

Ad 2. Po zakończeniu likwidacji składników masy upadłości syndyk, zgodnie z przepisem art. 337 PrUp, sporządza ostateczny plan podziału. Łącznie do podziału przypada suma 100 000 zł. Wierzyciele, których wierzytelności zostały uznane na liście wierzytelności powinni zostać zaspokojeni według kategorii zaspokojenia przewidzianych w przepisie art. 342 ust. 1 PrUp. Wierzytelność ZUS z tytułu składek na własne ubezpieczenie społeczne upadłego za okres od 1 sierpnia 2018 r. do 15 maja 2021 r. podlega zaspokojeniu w kwocie 85 000 zł w kategorii I, stosownie do treści art. 342 ust. 1 pkt 1 PrUp. Pozostała część wierzytelności ZUS z tytułu składek za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 lipca 2018 r. w kwocie 15 000 zł oraz wierzytelność Funduszu Leasingowego Przetwórca sp. z o. o. w kwocie 20 000 zł podlegają zaspokojeniu jedynie częściowo w kat. II. Wierzyciele, których wierzytelności zostały uznane na liście wierzytelności w kat. II powinni zostać zaspokojeni zgodnie z zasadą stosunkowości (proporcjonalności) wyrażoną w art. 344 ust. 2 PrUp. Wymaga to ustalenia stosunku, w jakim pozostaje wierzytelność każdego z wierzycieli kategorii II, uczestniczących w planie podziału do sumy ich wierzytelności. Suma wszystkich wierzytelności, ujętych na liście w II kategorii zaspokojenia wynosi 35 000 zł Stosując zasadę proporcjonalności, w ostatecznym planie podziału wierzycielom w kategorii II powinny przypaść następujące sumy: 1. ZUS w kwocie 6 429 zł (15 000 zł/35 000 zł x 100% = 42,86%; 42,86% x 15 000 zł = 6 429 zł) 2. Funduszowi Leasingowemu Przetwórca sp. z o. o. w kwocie 8 571 zł (20 000 zł/ 35 000 zł x 100% = 57,14%; 57,14% x 15 000 zł = 8 571 zł).

na egzamin dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego wyznaczony na dzień 13 września 2021 r.

Ad. 1. a) Anatol O. nie był uprawniony do głosowania nad układem na zgromadzeniu wierzycieli w dniu 7 grudnia 2020 r. W myśl art. 113 ust. 2 PrRest., uprawnieni do głosowania nad układem są wyłącznie wierzyciele określeni w art. 107 ust. 1 i 3 PrRest., którzy są objęci układem. Zgodnie jednak z art. 116 ust. 1 PrRest., w sprawach dotyczących układu nie ma prawa głosu wierzyciel będący małżonkiem dłużnika, jego krewnym lub powinowatym w linii prostej, krewnym lub powinowatym w linii bocznej do drugiego stopnia włącznie, przysposabiającym dłużnika lub przez niego przysposobionym, jeżeli dłużnikiem jest spółka handlowa - osobą uprawnioną do reprezentowania spółki, a jeżeli dłużnikiem jest osobowa spółka handlowa - wspólnikiem ponoszącym odpowiedzialność za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem. Anatol O., jako krewny drugiego stopnia w linii bocznej Jana K. (brat), nie miał zatem prawa głosu na zgromadzeniu wierzycieli w dniu 7 grudnia 2020 r. b) Zdzisław Z. nie był uprawniony do głosowania nad układem na zgromadzeniu wierzycieli w dniu 7 grudnia 2020 r.

W myśl art. 113 ust. 2 PrRest., uprawnieni do głosowania nad układem są wyłącznie wierzyciele określeni w art. 107 ust. 1 i 3 PrRest., którzy są objęci układem. Zgodnie jednak z art. 80 ust. 1 PrRest., wierzytelność współdłużnika lub poręczyciela dłużnika z tytułu zwrotnego roszczenia umieszcza się w spisie wierzytelności w wysokości, w jakiej współdłużnik lub poręczyciel zaspokoił wierzyciela, chyba że co innego wynika z treści stosunku prawnego. W myśl art. 80 ust. 3 PrRest., w spisie wierzytelności umieszcza się również wierzytelność współdłużnika, poręczyciela, gwaranta lub banku otwierającego akredytywy, który nie zaspokoił wierzyciela, jako wierzytelność warunkową, która nie uprawnia do głosowania na zgromadzeniu wierzycieli. Poręczenie, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie, dotyczy także poręczenia wekslowego. Ponadto odpowiedzialność poręczyciela wekslowego ma charakter solidarny

(art. 47 ust. 1 Prawa wekslowego). Skoro Zdzisław Z. nie zaspokoił wierzyciela (Anatola O.), to nie był uprawniony do głosowania na zgromadzeniu wierzycieli. Ad. 2. Odmienne glosowanie nad układem przez Alfreda D. i Ksawerego Y. było niedopuszczalne. Zgodnie z art. 108 ust. 1 PrRest., wierzyciele, którzy mają wierzytelność solidarną lub niepodzielną, głosują przez wspólnego pełnomocnika. Pełnomocnikiem może być również jeden z wierzycieli. W myśl art. 108 ust. 2 PrRest., jeżeli wierzyciele, o których mowa w ust. 1, nie dokonają wyboru pełnomocnika w imieniu wierzycieli głosuje zarządca ustanowiony według przepisów Kodeksu cywilnego o zarządzie związanym ze współwłasnością. Art. 108 ust. 3 PrRest. stanowi natomiast, że niedokonanie przez wierzycieli, o których mowa w ust. 1, wyboru pełnomocnika lub nieustanowienie zarządcy nie stanowi przeszkody do wyznaczenia terminu i odbycia zgromadzenia wierzycieli. Z powołanego wyżej przepisu wynika, że wierzyciele mający wierzytelność solidarną powinni, co do zasady, głosować przez wspólnego pełnomocnika. Przepisy Prawa restrukturyzacyjnego nie przewidują możliwości odmiennego głosowania przez wierzycieli solidarnych. Z tych przyczyn przyjąć należy, że wierzyciele ci nie mogli głosować odmiennie na podstawie przysługującej im wierzytelności. Ad. 3. BANK DOBRY KREDYT S.A. z siedzibą w P. po otwarciu przyspieszonego postępowania układowego Jana K. mógł prowadzić postępowanie egzekucyjne z nieruchomości dłużnika, dla której Sąd Rejonowy w W. prowadzi księgę wieczystą nr WA1W/0000/00065/4. Zgodnie z art. 260 ust. 1 PrRest., wierzyciel posiadający wierzytelność zabezpieczoną na mieniu dłużnika hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską może w toku przyspieszonego postępowania układowego prowadzić egzekucję wyłącznie z przedmiotu zabezpieczenia. Dodatkowo zauważyć należy, że wierzytelność tego wierzyciela zabezpieczona na nieruchomości dłużnika w całości znajdowała pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, a wierzyciel nie wyraził zgody na objęcie układem jego wierzytelności (art. 151 ust. 2 PrRest.). Nie było zatem podstaw do zawieszenia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego (art. 259 ust. 1 PrRest.).

na egzamin dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego wyznaczony na dzień 24 maja 2021 r.

Zgodnie z art. 62 PrUp., w skład masy upadłości wchodzi majątek należący do upadłego w dniu ogłoszenia upadłości oraz nabyty przez upadłego w toku postępowania upadłościowego, z wyjątkami określonymi w art. 63-67a PrUp. W spisie inwentarza sporządzonym przez Aleksandra N. powinny zatem zostać ujęte następujące składniki majątku upadłego:

środki pieniężne w kwocie 205 000 zł pochodzące ze sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w W. prowadzi księgę wieczystą nr WA3M/00011111/1. Środki pieniężne pochodzące ze sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym tej nieruchomości, po ich przekazaniu do masy upadłości stanowią składnik masy upadłości (art. 146 ust. 2 i 2a PrUp.);

100 udziałów w kapitale zakładowym Janix sp. z o.o. z siedzibą w P. o łącznej wartości nominalnej 100 000 zł. Postanowienie umowy sprzedaży udziałów przewidujące rozwiązanie tej umowy z chwilą ogłoszenia upadłości Jana K. jest nieważne (art. 83 PrUp.).

W skład masy upadłości nie weszła natomiast nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy w S. prowadzi księgę wieczystą nr PL1O/00011111/2. Zgodnie z art. 33 pkt 6 k.r.o., do majątku osobistego każdego z małżonków należą, między innymi, przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Do majątku osobistego należą również przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 33 pkt 10 k.r.o.). Skoro Krystyna K. nabyła wymienioną wyżej nieruchomość za środki pieniężne uzyskane z tytułu zadośćuczynienia, to nieruchomość ta należy do jej majątku osobistego i nie wchodzi w skład masy upadłości.

Brak było podstaw do sporządzania przez syndyka listy wierzytelności.

W postępowaniu upadłościowym prowadzonym w trybie art. 4911 ust. 1 PrUp., nie sporządza się osobno listy wierzytelności, planów podziału funduszów masy upadłości ani odrębnych planów podziałów sum uzyskanych ze sprzedaży rzeczy i praw obciążonych rzeczowo. Wynika to z tego, że zgodnie z art. 4912 ust. 1 PrUp., w postępowaniu tym nie stosuje się, między innymi, art. 244, art. 245, art. 253-264, art. 337–339, 343 ust. 1a, art. 346 ust. 2 i art. 347–356 oraz 358–366 PrUp. W celu ustalenia wierzycieli biorących udział w tym postępowaniu i przysługujących im wierzytelności syndyk powinien sporządzić projekt planu spłaty wierzycieli z uzasadnieniem (art. 49114 ust. 1 PrUp.). Dokumentem, który zastępuje listę wierzytelności jest natomiast plan spłaty wierzycieli ustalany postanowieniem sądu upadłościowego, który zawiera w sobie, między innymi, elementy listy wierzytelności (art. 49115 ust. 1 pkt 1 PrUp.). Środkiem zaskarżenia postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli jest zażalenie (art. 49114 ust. 7 PrUp.).

Postępowanie upadłościowe nie powinno zostać umorzone na podstawie wniosku Jana K.

Zgodnie z art. 49110 ust. 1 PrUp., sąd umarza postępowanie na wniosek upadłego. W myśl art. 49110 ust. 3 PrUp., sąd nie umarza postępowania, jeżeli umorzenie postępowania mogłoby skutkować pokrzywdzeniem wierzycieli.

W opisanym stanie faktycznym umorzenie postępowania upadłościowego na wniosek Jana K. mogłoby skutkować pokrzywdzeniem wierzycieli, a w szczególności wierzycieli, których wierzytelności były zabezpieczone hipotekami na nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w W. prowadzi księgę wieczystą nr WA3M/00011111/1. Wierzytelności te w postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec Jana K. powinny bowiem zostać zaspokojone z sum przekazanych do masy upadłości przez organ egzekucyjny (art. 146 ust. 2a oraz art. 336 ust. 1 PrUp.). Umorzenie postępowania upadłościowego mogłoby uniemożliwić zaspokojenie tych wierzytelności, zarówno w trybie egzekucji singularnej, jak i uniwersalnej.

na egzamin dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego wyznaczony na dzień 31 sierpnia 2020 r.

Układem były objęte wierzytelności następujących wierzycieli:

a) DOBRY LEASING S.A. z siedzibą w P. w kwocie 4000 zł.

Zgodnie z art. 77 ust. 1 PrRest., wierzytelność za okres rozliczeniowy, w trakcie którego zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne, w szczególności z tytułu czynszu najmu lub dzierżawy, podatków lub składek na ubezpieczenia społeczne, ulega z mocy prawa proporcjonalnemu podziałowi na część traktowaną jak wierzytelność powstała przed dniem otwarcia postępowania oraz część traktowaną jak wierzytelność powstająca po dniu otwarcia postępowania. W myśl ust. 2 art. 77 PrRest., jeżeli przedmiot leasingu nie stanowi u korzystającego dłużnika środka trwałego w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm.) do umowy leasingu przepis ust. 1 stosuje się.

Z uwagi na fakt, że w opisanym stanie faktycznym, przedmiot leasingu nie stanowił u dłużnika środka trwałego w rozumieniu powyższych przepisów podatkowych, a także z uwagi na treść art. 77 ust. 1 i 2 PrRest., wierzytelność DOBRY LEASING S.A. tylko w części objęta była układem, tj. w zakresie w jakim wierzytelność ta powstała przed otwarciem postępowania sanacyjnego (art. 150 ust. 1 pkt 1 PrRest.). Skoro otwarcie postępowania sanacyjnego nastąpiło w dniu 11 września 2017 r., to układem objęta jest część wierzytelności o zapłatę raty leasingowej za ten miesiąc, określona proporcjonalnie do okresu poprzedzającego dzień otwarcia tego postępowania (art. 189 ust. 1 PrRest.), tj. wierzytelność w wysokości 4000 zł (stosunek 10 dni poprzedzających dzień otwarcia postępowania sanacyjnego do 30 dni całego miesiąca września jako okresu rozliczeniowego, za który powstała wierzytelność wynosi 1/3, zatem 12 000 zł x 1/3 = 4000 zł). Pozostała część wierzytelności za ten okres rozliczeniowy, tj. 8000 zł (12 000 zł – 4 000 zł) nie jest objęta układem.

Zbigniewa W. w kwocie 80 000 zł z tytułu wykonania do dnia 10 września 2017 r. umowy sprzedaży cegieł klinkierowych.

Zgodnie z art. 150 ust. 2 PrRest., wierzytelności wobec dłużnika wynikające z umowy wzajemnej, która nie została wykonana w całości lub części przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, są objęte układem tylko w przypadku, gdy świadczenie drugiej strony jest świadczeniem podzielnym i tylko w zakresie, w jakim druga strona spełniła świadczenie przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego i nie otrzymała świadczenia wzajemnego.

W świetle opisanego stanu faktycznego świadczenie Zbigniewa W. polegające na wydaniu dłużnikowi cegieł klinkierowych stanowiących przedmiot sprzedaży było świadczeniem podzielnym (art. 379 § 2 k.c.). Zatem wierzytelność Zbigniewa W. o zapłatę ceny w łącznej wysokości 80 000 zł za 16 000 cegieł dostarczonych dłużnikowi przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego była objęte układem.

Wierzytelność o zapłatę ceny z tytułu dostawy w dniu 15 października 2017 r. kolejnej partii cegieł nie była natomiast objęta układem, gdyż świadczenie Zbigniewa W. w tym zakresie zostało spełnione po otwarciu postępowania sanacyjnego.

Sędzia-komisarz nie mógł upoważnić dłużnika do ustalenia składu masy sanacyjnej i sporządzenia spisu inwentarza pod nadzorem Jana K.

Zgodnie z art. 296 ust. 1 PrRest., skład masy sanacyjnej ustala zarządca. W myśl art. 296 ust. 2 PrRest., do ustalenia składu masy sanacyjnej przepisy art. 274 ust. 1 i art. 275 stosuje się odpowiednio.

Z powołanych wyżej przepisów w sposób jednoznaczny wynika, że w postępowaniu sanacyjnym do ustalenia składu masy sanacyjnej uprawniony jest wyłącznie zarządca, a sędzia-komisarz nie może upoważnić do dokonania tej czynności dłużnika. Przepis art. 274 ust. 2 PrRest., który umożliwia, aby na podstawie postanowienia sędziego-komisarza ustalenia składu masy układowej w postępowaniu układowym dokonał dłużnik, nie ma bowiem zastosowania w postępowaniu sanacyjnym.

Wystąpienie przez Jana K. z wnioskiem do sędziego-komisarza o wyrażenie zgody na wykonanie umowy leasingu było bezzasadne. Co do zasady, otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego nie ma wpływu na dalsze wykonywanie umów zawartych przez dłużnika. Umowy te mogą być wykonywane w dalszym ciągu bez konieczności wyrażania na to zgody przez organy postępowania restrukturyzacyjnego. Zasada powyższa znajduje potwierdzenie w treści art. 298 PrRest., z którego wynika, że zarządca może za zgodą sędziego-komisarza odstąpić od umowy wzajemnej w sytuacjach opisanych w tym przepisie. Wykonanie takiej umowy przez zarządcę nie wymaga zatem uzyskiwania zgody sędziego-komisarza.

na egzamin dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego wyznaczony na dzień 2 grudnia 2019 r.

1. Na liście wierzytelności podlegały umieszczeniu następujące wierzytelności: a) Zbigniewa W. w kwocie 25 000 zł w kategorii drugiej (art. 342 ust. 1 pkt 2 PrUp.); b) Gminy W. w kwocie 40 000 zł w kategorii drugiej (art. 342 ust. 1 pkt 2 PrUp.); c) BANKU DOBRY KREDYT S.A. z siedzibą w W. w kwocie 35 000 zł w kategorii drugiej (art. 342 ust. 1 pkt 2 PrUp.). Nie podlegała natomiast umieszczeniu na liście wierzytelności wierzytelność VENIX S.A. z siedzibą w W. Zgodnie bowiem z art. 236 ust. 1 PrUp., wierzyciel osobisty upadłego, który chce uczestniczyć w postępowaniu upadłościowym, jeżeli niezbędne jest ustalenie jego wierzytelności, powinien w terminie oznaczonym w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości zgłosić sędziemu-komisarzowi swoją wierzytelność. VENIX S.A. z siedzibą w W. nie zgłosiła sędziemu-komisarzowi swojej wierzytelności, a jednocześnie nie podlegała ona umieszczeniu na liście wierzytelności z urzędu (art. 236 ust. 2 i 3, art. 237 i 238 PrUp.).

2. Wniosek VENIX S.A. z siedzibą w W. o wyłączenie z masy upadłości prasy hydraulicznej 35T był bezzasadny. Zgodnie z art. 101 ust. 1 PrUp., zastrzeżone w umowie sprzedaży na rzecz sprzedawcy prawo własności nie wygasa z powodu ogłoszenia upadłości nabywcy, jeżeli jest skuteczne wobec jego wierzycieli według przepisów Kodeksu cywilnego. W myśl art. 590 § 1 k.c., jeżeli rzecz zostaje kupującemu wydana, zastrzeżenie własności powinno być stwierdzone pismem. Jest ono skuteczne względem wierzycieli kupującego, jeżeli pismo ma datę pewną. W opisanym stanie faktycznym zastrzeżenie własności rzeczy sprzedanej uczynione przez strony w umowie sprzedaży z dnia 16 marca 2018 r., nie spełnia, zgodnie z art. 81 k.c., wymagań co do daty pewnej.

3. W częściowym planie podziału powinni uczestniczyć wierzyciele umieszczeni na liście wierzytelności, tj. Zbigniew W., Gmina W. oraz BANK DOBRY KREDYT S.A. z siedzibą w W. Suma 15 000 zł przeznaczona do podziału pomiędzy tych wierzycieli nie wystarcza jednak na zaspokojenie wszystkich ich wierzytelności zaliczonych do kategorii drugiej. Zgodnie z art. 344 ust. 2 PrUp., jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza

2 na zaspokojenie w całości wszystkich należności, należności dalszej kategorii zaspokaja się dopiero po zaspokojeniu w całości należności poprzedzającej kategorii, a jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności tej samej kategorii, należności te zaspokaja się stosunkowo do wysokości każdej z nich. W opisanym stanie faktycznym brak było niezaspokojonych kosztów postępowania upadłościowego, innych zobowiązań masy upadłości, a także należności podlegających zaspokojeniu w kategorii pierwszej (art. 343 ust. 1 oraz 344 ust. 1 PrUp). Zgodnie z zasadą stosunkowości (proporcjonalności) wyrażoną w art. 344 ust. 2 PrUp., ustalenie wysokości kwoty przypadającej wierzycielom na podstawie planu podziału wymaga ustalenia stosunku (wyrażonego w procentach lub ułamkach), w jakim pozostaje wierzytelność każdego z wierzycieli danej kategorii uczestniczących w planie podziału do sumy wszystkich wierzytelności zaliczonych do tej kategorii. Tak określony stosunek odnoszony jest do sumy podlegającej podziałowi. Stosując powyższą zasadę, w częściowym planie podziału przypadały na rzecz wymienionych poniżej wierzycieli następujące sumy: a) 3 750 zł na rzecz Zbigniewa W. (25 000 zł / 100 000 zł = 0,25 x 15 000 zł = 3 750 zł); b) 6 000 zł na rzecz Gminy W. (40 000 zł / 100 000 zł = 0,40 x 15 000 zł = 6 000 zł); c) 5 250 zł na rzecz BANKU DOBRY KREDYT S.A. (35 000 zł / 100 000 zł = 0,35 x 15 000 zł = 5 250 zł). Do takich samych wyników prowadzi ustalenie stosunku, w jakim suma przeznaczona do podziału pozostaje do sumy wierzytelności z kategorii drugiej (15 000 zł / 100 000 zł = 0,15), a następnie odniesienie tak ustalonego stosunku do wierzytelności przysługujących poszczególnym wierzycielom.

na egzamin dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego wyznaczony na dzień 7 października 2019 r.

1. Status nabywcy, w rozumieniu przepisów Prawa upadłościowego, przysługuje Ewelinie Dąbrowskiej, Janex Sp. z o.o. z siedzibą w K. i Adamowi Nowakowi, gdyż zgodnie z art. 425c pkt 1 PrU, nabywcą jest osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna, której osobna ustawa przyznaje zdolność prawną. Zgodnie z definicją nabywcy zawartą w art. 425c pkt 1 PrU, jest to podmiot, względem którego deweloper zobowiązał się do przeniesienia prawa, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1468, ze zm.). Statusu nabywcy nie ma Piotr Malinowski, który zawarł umowę dotyczącą lokalu użytkowego. Takiego statusu nie ma także Budus S.A. z siedzibą w K., albowiem nie zawarł umowy deweloperskiej w rozumieniu art. 425c pkt 3 PrU.

2. W postępowaniu upadłościowym wobec dewelopera możliwe jest zgłaszanie roszczeń o charakterze niepieniężnym, gdyż na podstawie art. 425f ust. 1 i art. 425l ust. 6 PrU, do roszczenia nabywcy z umowy deweloperskiej, przepisu art. 91 PrU nie stosuje się. W takim przypadku roszczenie niepieniężne nabywcy zaspokajane jest przez przeniesienie własności lokalu mieszkalnego. W opisanym stanie faktycznym roszczenia niepieniężne przysługują jedynie niektórym wierzycielom, tj. Ewelinie Dąbrowskiej, Janex sp. z o.o. z siedzibą w K. i Adamowi Nowakowi. Jednocześnie po uprawomocnieniu się postanowienia sędziego-komisarza o wyrażeniu zgody na zaprzestanie dalszego prowadzenia przedsięwzięcia deweloperskiego zgodnie z art. 425h ust. 2 PrU, z mocy prawa następuje skutek odstąpienia od umów deweloperskich na podstawie art. 98 PrU, a do roszczeń nabywców wynikających z tych umów stosuje się odpowiednio przepis art. 91 PrU. Oznacza to, że nabywca w miejsce roszczenia niepieniężnego uzyskuje roszczenie o zwrot kwoty zapłaconej na poczet ceny sprzedaży.

3. Na podstawie art. 425 l ust. 2 PrU, BudoDom S.A. z siedzibą w K. jako nabywca nieruchomości, na której realizowane jest przedsięwzięcie deweloperskie i który zobowiązał się do jego kontynuacji, odpowiada solidarnie z upadłym za zobowiązania z umów deweloperskich. Zobowiązania z umów deweloperskich nie podlegają jednak zaspokojeniu w postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec upadłego, natomiast podlegają zaspokojeniu w czasie trwania postępowania upadłościowego przez BudDom S.A. z siedzibą w K. (art. 425 l ust. 2 zdanie drugie PrU).

na egzamin dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego wyznaczony na dzień 15 kwietnia 2019 r.

1. Umieszczeniu w spisiewierzytelności podlegały wierzytelności następujących wierzycieli:

BUDEX S.A. z siedzibą w P. w kwocie 33 000 zł z tytułu udzielonej pożyczki. Zgodnie z art. 78 PrRest.,wierzytelność niepieniężną umieszcza się w spisie wierzytelności w sumie pieniężnej według jej wartości z dnia poprzedzającego dzień otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. W opisanym stanie faktycznym wartość cementu stanowiącego przedmiot pożyczki na dzień poprzedzający otwarcie postępowania sanacyjnego (to jest na dzień 2 października 2017 r.) wynosiła 33 000 zł, dlatego w spisie wierzytelności należało umieścić taką kwotę;

BANKU CZYSTY ZYSK S.A. z siedzibą w P. w kwocie 86 210 zł (20 000 euro x4,3105 zł). Zgodnie z art. 83 ust. 1 PrRest.,wierzytelność w walucie obcej bez względu na termin jej wymagalności umieszcza się w spisie wierzytelności po przeliczeniu na walutę polską według średniego kursu walut obcych w Narodowym Banku Polskim z dnia otwarcia postępowania, a jeżeli takiego kursu nie było - według średniej ceny rynkowej z tej daty;

MB sp. z o.o. z siedzibą w W. jako wierzytelność warunkowa, w kwotach 33 000 zł oraz86 210 zł, łącznie 119 210 zł. Zgodnie bowiem z art.80 ust. 3 PrRest., w spisie wierzytelności umieszcza się również wierzytelność współdłużnika, poręczyciela, gwaranta lub banku otwierającego akredytywy, który nie zaspokoił wierzyciela jako wierzytelność warunkową, która nie uprawnia do głosowania na zgromadzeniu wierzycieli.

Zgodnie z art. 76 ust. 1 PrRest., spis wierzytelności obejmuje wierzytelności osobiste w stosunku do dłużnika powstałe przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. W spisie wierzytelności nie podlega umieszczeniu równowartość akcji posiadanych przez Anatola S., ponieważ nie jest on wierzycielem w rozumieniu przepisu art. 65 ust. 2 PrRest. Po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego uprawnienia majątkowe wspólnika z tytułu posiadanych akcji nie przekształcają się w wierzytelności pieniężne, które mogłyby być objęte układem i podlegać umieszczeniu w spisie wierzytelności. Z tych przyczyn nie podlega umieszczeniu w spisie wierzytelności wartość akcji Anatola S. w kapitale zakładowym spółki komandytowo-akcyjnej.

2.Prawogłosu przysługujeBUDEX S.A. z siedzibą w P.ibędzie on obliczany według sumy umieszczonej w spisie wierzytelności, to jest 33 000 zł.Pozostałym wierzycielom nie przysługuje prawo głosu na zgromadzeniu wierzycieli:

BANKOWI CZYSTY ZYSK S.A. z uwagi na treść art. 151 ust. 2 oraz art. 86 ust. 3 PrRest. Wierzytelność tego wierzyciela znajduje bowiem pełne pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, a wierzyciel ten nie wyraził zgody na objęcie jego wierzytelności układem;

MB sp. z o.o. z siedzibą w W.zuwagi na treść art. 80 ust. 3 PrRest. oraz art. 116 ust.1 PrRest. Wierzycielowi temu przysługuje bowiem wierzytelność warunkowa, a ponadto jako wspólnik dłużnika ponoszący odpowiedzialność za jego zobowiązania całym swoim majątkiem podlega wyłączeniu od głosowania;

Anatolowi S., gdyż nie jest wierzycielem w rozumieniu przepisów Prawa restrukturyzacyjnego i nie jest uczestnikiem tego postępowania.

3.Anatol S. nie był uprawniony do złożenia w imieniu dłużnika oświadczenia w przedmiocieuznania wierzytelności podlegających umieszczeniu w spisie wierzytelności. Oświadczenie w tym przedmiocie powinno zostać złożone przez osobę uprawnioną do reprezentowania dłużnika, to jest przez Tomasza G. jako członka jednoosobowego zarządu komplementariusza (art. 137 § 1 k.s.h.).